przyajaźń...

Ostatnio moja kilkunastoletnia przyajźń wystawiono na bardzo ciężką próbę. To 2/3 mojego życia. Chyba tego nie przetrwa. Być może nie jest tego warta? Być może to wcale nie jest przyjaźń? Byc może to ja mam złe pojecie o przyjaźni... Poszło o poglądy na życie i zasady. O to że nie potrafie kłamać choć tego ktoś oczekuje. A najbardziej boli że ja mimo tego jak bardzo to wszystko przeżywam i nie potrafie sobie poukładać w głowie czyjegoś tak dla mnie trudnego zachowania to staram sie byc przy tej osobie, nie oceniać bo rozumiem że jak komus ciężko to ostatnie czego mu potrzeba to wytykanie palcem - leżącego sie nie kopie. W zamian zaś otrzymałam tylko policzek w twarz i kopniaki gdzie się da... Nie potrafie znieśc obłudy, nie rozumiem jej. Ja tez nie jestem idealna, popełniłam w życiu wiele błędow, podjełam złe deczyje (wg zdania niektórych) - różnica jest tylko taka, że TYLKO JA Z TEGO POWODU CIERPIĘ, NIKOGO NIE SKRZYWDZIŁAM I NIE KRZYWDZĘ... Ach dopadła mnie chandra.

bo z przyjaciólmi bywa tak,że są jak nas potrzebują i my im przytakujemy...

Jesli na tym ma polegac przyjaźń to ja mówie "pas".

ja juz dawno powiedziałam pas... bo jak ktoś ma miękkie serce to musi mieć twardą doopę:-(

Co sie stało??

pomagałam "przyjaciółce" przez długi czas a jak wypadły mi moje sprawy to wszyscy wiedzą,że jestem najgorsza

Cięzkie życie... A jak pomagałaś? Finansowo? Psychicznie? Im sie pewnie wydaje że sa ok.

zajmowałam się jej dzieciakami,pomagałam w domu itp

Juz dawno zauwazyłam że wielu ma bardzo roszczeniowy stosunek do życia - nie rozumieja że jesli prosisz kogos o pomoc to on może odmówić.

a teraz pracuję by swoim dzieciom lepsze życie zapewnić to źle bo ona myślała,że nadal będę jej dzieciakom tyłki wycierać.

masz rację- ja nawet usłyszałam,że mało jej rodzinnego dają... a mąż za granicą dwa razy tyle wydają co ja mnie się nie należy a jej jeszcze mało. państwo wykorzystuje to myśli,że wszystkich może

To nei była przyajźń - napewno. U Nas chodzi o to że każda z nas ma inny próg tego co potrafi zaakceptować... Poza tym ja czasem nie potrafię jej pomóc czy powiedziedzieć czegoś co by jej pomogło a jak sie staram to słysze tylko że co ja tam się wymądrzam i tak nic nei wiem nei rozumiem i wogóle jestem be... A jak nic nie mówię to jestem tez ta zła bo sie nie interesuje jej trudna sytuacją.

ja to znam... moje dzieci mówią do mnie "mamo, daj spokój" a jej do niej"spieprzaj" ale to moje sa niewychowane jak zwrócisz jej uwagę to jesteś zła, jak nic nie powiesz to nie chcesz pomóc...

Mimo wszystko jestem idealistka i wierzę że mozna się przyjaźnić przez całe życie - choć wymaga to ogromnej dojrzalości i szacunku do drugiej osoby.

świętych nerwów i grubej skóry. ja nie raz już się przejechałam... ale mam fajnego przyjaciela-mężczyzne

z przyjażniami damsko-męskimi jest fajnie póki ktoś się nie zaangażuje uczuciowo - przerabiałam to.

u nas za późno na zaangażowanie- oboje mamy swoje rodziny, dzieci a znamy się 30lat...

W życiu różne bywa. Miewa sie krzyzysy, a czasem cos odpali ludziom... fajnei jednak miec tą pweność że ma się super przyjaciela.

popieram:-)