Samotność i jej smak..

właśnie doczytałem , ale za póżno :D

to poczucie zmarnowania, uciekania czasu itp, to jak poczucie krzywdy. to nie jest dobra energia, tak myśleć. sama popełniam ten błąd. ale nie ma człowieka na tym świecie, który by ciągle nie tracił, to sam "urok' życia. chyba trzeba to pokochać. gdybyśmy mieli talenty i zrealizowali plany.. jaka gwarancja, że to by nam dało cokolwiek. robiąc jedno, tracisz drugie i tak w kółko, nie ma sensu o tym myśleć. ale też gdybyśmy potrafili sie tym nie zadręczać to bylibyśmy jakimiś mocarzami, a nie zwykłymi ludźmi, którzy muszą się męczyć całe życie. jak wszyscy. czuję, że trzeba tylko spojrzec inaczej na to wszystko, nie ma innej recepty. i być szczęśliwym.. bez powodu.

Padme...tak jakoś przyszło mi do głowy czytając Twoją wypowiedź: Elizabeth Bishop TA JEDNA SZTUKA tłum. Stanisław Barańczak W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy; tak wiele rzeczy budzi w nas zaraz przeczucie straty, że kiedy się je traci – nie ma sprawy. Trać co dzień coś nowego. Przyjmuj bez obawy straconą szansę, upływ chwil, zgubione klucze. W sztuce tracenia nie jest trudno dojść do wprawy. Trać rozleglej, trać szybciej, ćwicz – wejdzie ci w nawyk utrata miejsc, nazw, schronień, dokąd chciałeś uciec lub chociażby się wybrać. Praktykuj te sprawy. Przepadł mi gdzieś zegarek po matce. Jaskrawy blask dawnych domów? Dzisiaj – blady cień, ukłucie w sercu. W sztuce tracenia łatwo dojść do wprawy. Straciłam dwa najdroższe miasta – ba, dzierżawy ogromniejsze: dwie rzeki, kontynent. Nie wrócę do nich już nigdy, ale trudno. Nie ma sprawy. Nawet gdy stracę ciebie (ten gest, śmiech chropawy, który kocham), nie będzie w tym kłamstwa. Tak, w sztuce tracenia nie jest wcale trudno dojść do wprawy; tak, straty to nie takie znów (Pisz!) straszne sprawy.

Trzecia - to, że nie chcesz pokazywać znajomych, rodziny to rozumiem. Ale jak masz coś innego to śmiało wstawiaj. Przecież to nie są eliminacje do Grand Press Photo. Choć ja też kompleksowo (w sensie, że z kompleksami :P) podchodzę do swoich umiejętności focenia czy też pisania. Ale w sumie nie wiem jak to się ma do rzeczywistości. A teraz idę posłuchać jeszcze mojego nowego odkrycia muzycznego (jak większość moich odkryć nieżyjącego niestety) wspominanego już Ryśka Riedla. Richard, gdziekolwiek jesteś, mam nadzieję, że tam jest lepiej. A to co zostało jest świetne.

i na tym polega właśnie to WYZWOLENIE - na pozytywnej ( ale nie narcystycznej i hedonistycznej) akceptacji siebie , innych i świata .

ok, obiecuję, że za jakiś czas coś wrzucę :) też lubię Ryśka,oojj lubię

trzecia-ładne, thanx

okej, późno, wiem, spałam długo to teraz mi się nie chcę, ale racja. ściskam Was, wirtualni przyjaciele

i na tym polega właśnie to WYZWOLENIE - na pozytywnej ( ale nie narcystycznej i hedonistycznej) akceptacji siebie , innych i świata . no to na pewno!!

Padme zostań jeszcze troszkę plizz

wyssany, a co my tu sami będziemy robić? ;-)

Tak na widoku ??? na oczach ....??? będziemy się dalej WYZWALAĆ ;)

no dobra, dobra, ja nic sobie nie pomyślałam ..

Tych stopni wyzwolenia jest tam ileś , a możemy nie wiedzieć na którym szcebelku tej drabiny akurat każde z nas stoi ;)

Nie mam zielonego pojęcia na takie tematy, ale czuję że coś w tym jest. jak małe dziecko nie chcę się pogodzić z rzeczywistością, chociaz ciągle mi życie podpowiada, że nie ma innej drogi, że trzeba się pokornie nauczyć się czerpać z życia te bardziej wyrafinowane smaki. te zaprawione przyprawami, goryczą itp... ech... widzę przecież dookoła siebie, że nikomu słodko nie jest.

idę jednak, pa pa.

czyli w połowie drabinki jesteś :) , ja może szczebelek wyżej - nie wrócę już tam gdzie byłem, chorobę prawię pokonałem , serduszko mi pika gorąco , jeszcze tylko pare problemów ( niełatwych , ale do pokonania, praca , itp . niektóre nie do przejścia, ale do pogodzenia się z nimi ) .......

dobranoc :)

dobranoc :-)

a mogę jeszcze przesłać to ?

Cześć wszystkim. Wielu ludzi mówi, że szczyt szczęścia i umiejętności to zaakceptować wszystko takie, jakie jest. Ale jeden szczegół, poza tym, że to wcale nie łatwe, to że nie powinno też byś jako postawa bierna. Tylko gdzie granica? Trzecia - ja na Ryśka zwróciłem uwagę dopiero ostatnio, po obejrzeniu świetnego "Skazanego na bluesa" (Kot udowodnił, że jest świetnym aktorem). No i tym, że sporo z piosenek kojarzyłem, choć nigdy nawet nie dociekałem ich autora i wykonawcy. No ale to spóźnienie teraz pozwala mi odkrywać.

[cześć ] :) Tak póżno dzisiaj wstałem..... , nawet wyjątkowo długie składanie psiego hołdu nie ruszyło mnie wcale ... Sniegi odgarnąłem - ale nasyoało , pięknie jest :) Zakupy zrobiłem , zarejestrowałem się u lekarza - wizyta jutro , prawdopodobnie ostatnia, szkoda, bo fajny gościu. Pogadamy też o przypadku panny M . Coś pewnie doradzi , myślę.... Padme , przepraszam , ale wysyłam - na dzień dobry :)

wyssany, będziesz teraz przepraszał za każdym razem, tak? no nic nie można powiedzieć, no.

przecież mi miło jest! u mnie śnieg jakby nie padał tylko wirował we wszystkie strony, ja tam lubię taka zimę ze śniegiem.

już nie będę przepraszał, ale .... takie z tymi małymi ,nienatarczywymi znaczkami będziesz się musiała pogodzić...;) nie będzie to bombardowanie :)

coś sknociłem takie małe , mienatarczywe znaczki będziesz dostawać - miało być

daleko od nas mieszkasz ?

godzę się z uśmiechem..