Dwóch facetów.

Tak wiem - jak można nie wiedzieć na którym z facetów Ci zależy. Można. I wiem też, że są osoby, które mnie zrozumieją. Zgubiłam się i nie mam pojęcia co zdecydować. Pierwszy facet (nazwijmy go 'x') - jest cudowny, niesamowicie czuję się w jego towarzystwie, z nim rozmowy o błahostkach są tak interesujące jak nawet najbardziej gorące dyskusje, rozumie mnie jak nikt, ma ponadprzeciętne poczucie humoru i jest niesamowicie przystojny. Żeby jednak nie było zbyt kolorowo, los oczywiście musiał postawić przed nami przeszkodę: odległość - bagatela - 600 kilometrów. No i jest ten drugi (powiedzmy 'y'). Czuję, jakbym odnalazła bratnią duszę, to samo nas bawi, o tym samym marzymy, myślymy... ot, taka męska wersja mnie. Co prawda, też dzieli nas pewna odległość, ale w tym wypadku nie jest to jakiś ogromny problem. I mimo, że kandydat numer dwa wydaje się być idealny to... nie mogę, po prosty nie mogę zapomnieć o panu 'x'. Obydwaj są dla mnie jak najbardziej odpowiedni, jednak to pan 'x' przez cały czas siedzi mi w głowie. Wiem, co powiecie: 'dziewczyno, przecież ty już podjęłaś decyzję''. Tak. Pewnie tak. Tylko nie wiem czy warto zaryzykować, czy związek na odległość ma sens... Chociaż 'kto nie ryzykuje, ten sobie pózniej w brodę pluję'. Życie jest naprawdę skomplikowane. A ja niczego sobie nie ułatwiam.