Mój facet jest sadystą

Jesteśmy razem ponad dwa lata, i, jak ma się rozumieć, kochamy się etc. W sumie od dawna dawało się u niego zauważyć fascynację elementami przemocy w seksie, jednak mój temperament jest diametralnie inny od jego, więc rzadko wykorzystujemy zabawy sado-maso w łóżku. Rozumiem to i nie to jest dla mnie przerażające - naprawdę na dobrą sprawę niepokoić się zaczęłam, kiedy dowiedziałam się, że najbardziej podniecają go naprawdę młode dziewczynki, niemal dzieci - 10 do 12 lat. Jego najmłodsza partnerka (jednonocna) miała 14 lat, kiedy on miał 19. Teraz on ma 22 lata, ja 18, i niepokoję się coraz bardziej - ba, zaczynam się go momentami bać. Od jakiegoś czasu opowiada mi o coraz śmielszych swoich fantazjach, takich jak kaleczenie, rozrywanie, tortury tych dziewczynek, a dziś przeszedł moje najgorsze oczekiwania - opowiadał mi, że marzy, iż kiedyś wynajmie domek na wsi, i w jego piwnicy będzie zamykał, gwałcił, a następnie mordował młode siksy. A ja mam mu w tym pomagać, bo mnie by przecież nie skrzywdził... Dla mnie nadal brzmi to jak chory dowcip, i mam nadzieję, że nim jest - choć nawet w rzekomej formie żartu przeraża mnie to i przyprawia o mdłości, boję się tej "ciemnej" strony jego osobowości. A deklaracje te bynajmniej jak żart nie brzmią. Mam tego dość - dziś byłam na niego naprawdę wściekła, a zdarza się, że kłócimy się o to dzień w dzień! Znaczy, ja się załamuję, milknę lub zaczynam płakać, a on z uśmiechem na ustach opowiada mi o sposobach coraz bardziej masakrycznego seksu. Niedobrze mi od tego, coraz trudniej jest mi z nim w łóżku - ale, k**wa, naprawdę go kocham i chciałabym go zmienić! Kiedy prosiłam go, aby spróbował się zmienić, stwierdził, że to jego marzenia i nie chce się ich wyzbywać. Czuję się przy nim momentami jak dewota, która tylko gdacze, biadoli i poucza, ale czuję, że nie mogę tego tolerować, bo to jest po prostu złe... co robić?