Rosjanin i Polka - niemożliwe?

wszystko przemyśl dokładnie i 3 maj się ja się kłade

i pewnie fajna z ciebie dziewuszka a na depresje musi być psycholog i psychiatra wiele ludzi ma depresje zwłaszcza teraz. Psychiatra leki one pomogą a potem terapia i wyjdziesz na prostą. 3 maj się dobrej nocki :)

choczu rusiaka niech panie powiedza gdzie go poznac

dzięki że tak uważasz i w ogóle chce Ci się wypowiadać na mój temat ale czy jestem fajna to nie wiem ;) Żeby to wszystko było takie proste jak niektórym się wydaje, już tyle nad tym myślałam i pewnie jeszcze długo będę. Też uciekam, tylko pierw muszę się wykąpać ;p Dobranoc, 3maj się;* ;)

A w odwrotną stronę jak się ma do pytania. Czy są takie związki i jakie ich jest doświadczenie. Poznałem młodszą i planujemy przyszłość wspólną tutaj w Polsce.

Depresja rzecz straszna. Przechodziłam załamanie nerwowe po tym pamiętnym powrocie mojego byłego. Jeśli już tak szczerze sobie tutaj rozmawiamy to zaraz po tym, dosłownie parę miesięcy przed ślubem, Andriej miał ciężki wypadek. Jako architektowi zdarzyło mu się, że musiał wejść na rusztowanie i jakaś metalowa belka go uderzyła w miednicę. Spadł z dużej wysokości, chociaż to i tak nie skonczylo się tak tragicznie,jak myśleli wszyscy. Był trochę połamany, siniaki, zadrapania. Ale jak zobaczyłam samą rozerwaną marynarkę, którą nosił to przeszył mnie dreszcz,chyba każdy wie,jak to jest. Straszne to było. I wtedy ja też myślałam,że to koniec. Omal się nie zabił, był w ciężkim stanie. Weszłam do szpitala, a tam siedzi przy jego łóżku jakaś kobieta z burzą loków na głowie i go głaszcze po ręce. Była dziewczyna - Katia. Mam mówić jak się czułam ? Do tej pory to pamiętam i poniekąd rozumiem cię ;**.

No tak ale ja wcale tak dużo lat nie mam i już depresja? To co potem będzie? Wiesz wole sobie wmawiać, że wszystko jest w porządku choć wcale tak nie jest.. Tak bardzo chciałabym być z byłym chłopakiem i wiem, że jest taka możliwość ale za każdym razem jak już się dogadujemy ja po prostu nie wytrzymuje tego że go przy mnie nie ma.. na siłę szukam sobie kogoś kto mógłby mi go zastąpić. Wiem, że nie powinnam tak robić.. chyba dopiero teraz to zrozumiałam. Znowu mam do niego napisać i go przeprosić, że głupio zrobiłam, że 'wariuje' gdy go nie ma? To jest strasznie ciężkie... ;(

Wiek tu nie ma nic do rzeczy :) depresja i dopadnie nastolatka i starszą panią :) ;** obowiązkowo do lekarza bo może być tylko gorzej wiem po sobie. A byłego chłopaka nie zastępuj innym czekaj na miłość prawdziwą :) . Nie staraj nic udowadniać sobie i innym :) czas leczy rany. Ja depresje miałam z dwóch powodów 1. Zły pierwszy mąż 2. Nie mogłam zajść w ciąże mimo ogromnych chęci bycia mamą :( niestety rok temu usunięto mi macice z powodu ogromnych mięśniaków i całkiem ta szansa została przekreślona. A tak bym chciała mieć własne dziecko. W zasadzie nigdy kariera mnie nie interesowała- chciałam być żoną i matką a inne sprawy mnie nie obchodziły. Obecnie jestem zdrowa nie biorę żadnych leków pogodziłam się z brakiem dzieci. Ale kochającego mężczyznę bardzo chce mieć.

Ale ja po prostu czuje, że to jest właśnie ten jedyny, gdyby nie to że jest daleko pewnie dalej bylibyśmy razem, tak naprawdę nigdy nie zerwaliśmy ze sobą. Już tyle czasu minęło a ja coraz bardziej o nim myślę, do tej pory nie jestem w stanie wyrzucić jego zdjęć, wiadomości a w głowie mam ciągle wspólnie spędzone chwile. Każde miejsce mi go przypomina :( U mnie pewnie te problemy nie wynikają tylko z życia miłosnego.. dodaje do tego jeszcze problemy rodzinne. Choć mam tyle lat ile mam już dawno musiałam dorosnąć. Już od małego byłam traktowana niesprawiedliwie, zawsze wszystko co robiłam było źle, ciągle mi się dostawało, krzyczeli. Mama nigdy nie powiedziała mi, że mnie kocha, nigdy nie przytuliła gdy tego potrzebowałam, nigdy nie wspierała. A jeszcze do tego rodzice mieszkają razem, choć nie odzywają się już do siebie od 7 lat.. mój tato lubi sobie popić choć się tego wypiera.. Może dlatego boje się z kimś związać, boje się miłości tego że ktoś mnie zrani a sama to robię odrzucając każdego kto zaczyna traktować mnie poważnie, ma wobec mnie szczere zamiary. Nie chciałabym popełnić tych samych błędów co mi rodzice..

To jak wiesz który jedyny to walcz o niego :)

Chce walczyć ale się boje, że w końcu nie będzie chciał ze mną być po tym wszystkim co robię.. :(

Wczorajszy dzień był chyba najgorszym jaki mógł mnie spotkać, choć mogło być jeszcze gorzej.. Dobrze, że to skończyło się tak a nie inaczej bo nie wiem co bym zrobiła... ;(

a mnie jeszcze ząb boli :( , jak nie przestanie to jutro dzwonie to tego dentysty

a ja dalej nie mam rusiaka a ja polka ale za meza chce tylko rosjanina innego nie :)

U mnie całkiem z moim dziwnie sie jakos porobiło :( :( mój po przyjezdzie do polski dowiedział się o mojej przeszłości ( 10 letni pobyt w wiezieniu) już od 5 na wolności jestem. Zapytał za co to było powiedziałam prawdę a on powiedział że nie jest w stanie ze mną być po tym co zrobiłam( za co siedziałam). Nie rozumiem tego :( przecież odpokutowałam swe winy:( - powiedział że kocha mnie i byłabym kobietą jego życia ale że nie może przemóc obrzydzenia do mnie po tym co zrobiłam 15 lat temu :( :(

Kto się podemnie podszył ja nie byłam w więzieniu !!!!!!!!!!!!!!

poziom kafeteri = dno

Podbijam temat (pomijając już te głupie fałszerstwa), bo jest ciekawy. Sama spotykam się z Rosjaninem od 3 lat, z tym, że mam hiszpańskie pochodzenie. Ponadto wiele podróżuję. Poznaliśmy się w jego rodzinnym mieście na południu Rosji. Należy do tzw. w Rosji "mniejszości katolickiej", nie mamy więc problemów związanych z wiarą (też jestem katoliczką). Pozwolę sobie opowiedzieć co nieco o reakcji na hiszpańsko-rosyjskie związki. I o ile w Polsce często spotykam się z różnego rodzaju pretensjami, dziwnymi komentarzami, to w Hiszpanii nie ma z tym problemów. Facet z Rosji wydaje się nieraz Hiszpanom kimś z drugiego końca świata (w pozytywnym tego słowa znaczeniu!),. Oczywiście, jak wszędzie na świecie, znajdą się tam ludzie na tyle nieszczęśliwi, by psuć szczęście innym i wywoływać sztuczne problemy. Pozdrawiam Was wszystkie, a dla tych, którzy mają wątpliwości odnośnie mieszanych związków, dodam: sama z takiego związku pochodzę (Polak+Hiszpanka), rodzice są szczęśliwym małżeństwem ponad 25 lat, ja sama poznałam obcokrajowca, w dodatku ani z PL ani z ES, jestem przyzwyczajona do przenikania się kultur przez całe moje życie, a także przekonana, że takie związki w istocie mają szanse na przyszłość.

Myślałam że nie będę tu pisać po tej podszywce ale coś mnie tknęło :) dodam że sama mam troszku południowy typ urody. Ciemne włosy, ciemne oprawy oczu tylko jasna karnacja :) wręcz biała :) . Ja przy moim narzeczonym pomału zapominam o swojej koszmarnej przeszłości :) bardzo się przed mym otworzyłam. Przestałam bać się mężczyzn !! :) okazuje się że bliskość z mężczyzną może być przyjemna. Na razie mieszkamy razem i jest SUPER !! nie wierzyłam że kiedyś jeszcze będę szczęśliwa a TU - znalazł się człowiek któremu na mnie zależy i mi na nim zależy :) tzw miłość obustronna :)

co do religii to ja katoliczka ale nie praktykująca już od ponad 20 lat a mój prawosławny ale też nie praktykuje. Zresztą ja rozwódka on też więc ślub będzie cywilny :)

A co sądzicie o panach z Ukrainy??

chyba podobni do rosyjskich panów :)

Ja mam chłopaka rosjanina tylko mam problem nie wiem czy powiedzieć mu że brałam narkotyki czy lepiej to przemilczeć

Witam, wątek chyba się zakończył...no cóż...ja w domu mam podobną sytuację. Mój ojciec wykazuje wszystkie te cechy, o których tu piszecie, moja mama jest wspaniałą piękną kobietą, ale całkowicie uległa temu PALANTOWI (to straszne, że tak o ojcu piszę, ale po 20 latach mam go zwyczajnie dość). "TATUŚ" na domiar złego, jest Rosjaninem (oni w 90% mają zrytą psychę) na dodatek były wojskowy ZSRR! Nigdy nie zastosował wobec nas przemocy fizycznej, ale za to intensywnie znęca się psychicznie. Ma do tego problem ciągów alkoholowych w trakcie których, wykańcza nas całkowicie. Prowadzi firmę, żyjemy dostatnio, biżuterii, perfum i podróży nam nie brakuje-ale to wszystko na pokaz, żeby pokazać co to nie on. Nienawidzi rodziny mojej mamy, za spotkania z nimi, obraża się, robi sceny; często powtarza, że do niczego się nie nadajemy...mojej mamy to wręcz nienawidzi; nie ma kochanek, ale ma już jedno małżeństwo za sobą, mądra kobieta odeszła od tego tyrana i zabrała dziecko; najbardziej kocha swoją mamusię i sądzi że mnie kocha, ale tylko wtedy gdy robię co on chce; mam 20 lat, a on traktuje mnie jak 12-latkę; nigdy nie miałam chłopaka i się na to nie zapowiada; musimy z mamą zawsze pięknie wyglądać-musimy być szczuplutkie, dobrze ubrane, umalowane, bo go reprezentujemy; nigdzie nie wychodzę, żeby uniknąć konfliktu; NIE WIEM JAK NAS UWOLNIĆ!

to dać sobie spokój czy wszyscy tacy są??

Moim zdaniem Polacy właśnie mają chore wymaganie wobec kobiet, uważają się za megaprzystojnych ,że mogą mieć każdą ale jak szukają kobiety na towarzyszkę życia to najlepiej piękna wykształcona i bogata zarazem , spotkałam, się z tym ,że takie wymagania mają kolesie po zawodówkach , technikach i absolwentach pożal się boże kierunków jak turystyka czy zarządzanie.Nie zdziwiłabym się gdyby taki Ruski byłby 100x lepszy , 3 Polaków przerabiałam i każdy porażka a wymagania nie z tej ziemi ja miałam dbać o siebie o niego, cudnie wyglądać awantura o to ,że nie wyglądam jak modelka ,że jestem taka jaka jestem bo potrafię mieć swoje zdanie i powiedzieć gościowi co myślę, cały czas tylko wysłuchiwałam " nie podoba mi się to czy tamto u ciebie, ...to jak się ubierasz, ...jakbyś więcej zarabiała i mógłbym finansowo na tobie polegać to by coś było warto z Tobą mysleć o przyszłości (koleś "muzyk" niebieski ptaszek, gitara stała w koncie na stojaku zakurzona bo ten czekał na wenę twórczą, mieszkał z rodzicami na ich garnuszku , okazało się że 3x matury nie zdał i był jeszcze starszy niż mówił). Może i Rosjanie to podobne słowiańskie(wschodni słowianie) dusze i byc może nie tylko w kwestii picia alkoholu jesteśmy do siebie podobni ;)

oj a polscy dawni wojskowi to też dranie i psychopaci ;) z kolei nasi zawsze mają kochanki, mój dziadek był wojskowym służba do końca (jak normalna emerytura) z wojska go wyganiali , zawsze twardy facet i nikt mu nie podskoczył, on był w miarę ale inni (spora część) byli okropni i własne dzieci nie chciały ich nawet na stare lata odwiedzać, żeby tylko musztra w domu i rozwód z powodu poznania młodszej ładniejszej bezdzietnej córki kogoś ważnego ;)niestety przemoc fizyczna(razem z psychiczną) w takich rodzinach jest na porządku dziennym u nas :( może nie podobaja się ojcu różnice kulturowe albo ma powód ,że kogoś nie lubi nic się nie bierze od tak :( może też dlatego ,że zakończył służbę (każdy wtedy jakiś czas jest okropnie nieznośny)

u nas też jest patologia a na wioskach tak jak dawniej

do córka rosjanina może dlatego zryta psychika bo w rosji więcej wojskowych. Ja mam narzeczonego z tamtąd i jest normalny a moj były polak mnie bił

Mój chłopak jest rosjaninem studiuje informatykę. A ja Polka i co?? - okres licealny przećpany -od 18 roku życia do 23 pobyt w więzieniu I kto jest tutaj lepszy jako człowiek ?? -tyle razy go kłamałam że studiowałam niby resocjalizacje że tyle wiem o więzieniach Jak wychodzimy gdzieś razem to zawsze boję się że ktoś mnie rozpozna i mu powie :(