Akromegalia u ojca, czy ja tez moge byc chora?

Witam! Kochane, nie wiem czy którać z Was choruje na akromegalię albo zna kogos chorego i ma trochę informacji na ten temat. Mój ojciec od ok. 25 roku życia (teraz ma 46) choruje. Ja mam teraz 21 lat i wiem, że choroba wykrywana jest najczesciej miedzy 30 a 40 rokiem życia. Od mniej wiecej 15-16 roku zycia cierpie z powodu silnej nadpotliwosci, zwlaszcza dloni i stop (robia sie spuchniete, czerwone, a pot ścieka z nich kroplami) oraz troche mniejszej calego ciala. Mało specyfikow mi pomaga, tradycyjne atyperspiranty, talki itp. na dlonie i stopy nie dzialaja w ogole, a te z apteki (antidral, etiaxil, krem uro) dzialaja dopiero po 4-5 uzyciach. I zaznaczam od razu, ze nie poce sie tylko gdy sie denerwuje (fakt, nasila sie to podczas stresu, ale raczej dlatego, ze jak pomysle, ze mam komus podac spocona reke, to jestem przerazona). Poce sie nawet jak jestem sama, nie wysilam sie, nie jest mi za goraco. Nie jestem szczupla, waze 70 kg przy wzroscie 172, ale mam bardzo grube palce u rak (moja mama i siostra maja szczuple palce, tylko tata ma duza dlon przez chorobe) a moja stopy sa na tyle szerokie, ze nie mieszcze sie w zadne buty o waskim przodzie. 2 razy mialam tez guza w piersi (niezlosliwego), a jedna piers jest sporo wieksza od drugiej. Jedna miesci sie w stanik o rozmiarze 75D, a druga 75F lub G. Mam tez bolesne i obfite miesiaczki w nieregularnych cyklach (od 21 do 35 dni). Okazało sie , ze mam podwojna macice (wada powstajaca podczas zycia plodowego, niezwiazana z hormonami) i problemy z miesiaczkami zrzucono wlasnie na to. Dodatkowo od jakiegos roku zaczely bardzo psuc mi sie zeby, wczesniej nie mialam wiekszych problemow z zebami, a teraz jeden ubytek wylecze, a juz sa nastepne. Pojawily sie tez zaparcia. Musze zjadac bardzo duzo otrebow pszennych, jablek, zeby moc sie normalnie wyprozniac. Morfologie mam w porzadku, w badaniu moczu pojawily sie oznaki piasku na nerkach. Nie wiem skad moze sie wziac tyle dolegliwosci (ktorych wczesniej nie bylo). Szczegolnie ze jestem jeszcze bardzo mloda. Przyszly mi na mysl jedynie problemy hormonalne, bo w koncu hormony wplywaja na caly organizm. moze tarczyca? Boje sie akromegalii, nie wiem czy jest dziedziczna, nie orientuje sie w temacie na tyle. Jesli ktoras z Was ma jakies doswiadczenia, to prosze, podzielcie sie.

naprawde nikt nie jest w temacie?

Witam Chorowałam na akromegalię, aktualnie jestem wyleczona po operacji gruczolaka przysadki 2 lata temu. Nie słyszalam nic o dziedziczności tej choroby, u mnie w rodzinie nikt poza mną na to nie chorował, ale mogę opisać objawy. Chorobę wykryto u mnie w 30 roku życia, ale od 16-17 roku życia miałam nadmierną potliwość całego ciała, narastającą z ubiegiem lat, właściwie nie do poskromienia żadnymi środkami, trądzik na twarzy, plecach, ramionach, silne przetłuszczanie się włosów, nadmierne owłosienie, też narastające stopniowo, powtarzające się stany depresyjne. W zaawansowanym stadium choroby mialam wyraźny obrzęk twarzy, zaostrzenie rysów, powiększone, masywne dlonie i stopy, lekki niedowład dloni, wybroczyny(chyba), zaburzenia miesiączkowania, aż w końcu zatrzymał mi się okres (wcześniej jako nastolatka miałam bardzo bolesne miesiączki, ale to minęło). Byłam "zamulona", pozbawiona energii, spowolniała, mocno drętwiały mi ręce i nogi, zwłaszcza w nocy, pojawilo się chrapanie. Ginekolog skierowal mnie na oddział szpitalny endokrynologii ginekologicznej, gdzie zrobiono mi badania hormonalne (bardzo wysokie stężenie hormonu wzrostu) i stwierdzono akromegalię. potwierdził ją rezonans magnetyczny przysadki- okazalo się, że mam guza. Oprocz tegp miałam insulinooporność - podwyższony cukier we krwi, co może współistnieć z akromegalią. Jeśli obawiasz się, że mozesz mieć tą chorobę, idź do endokrynologa (skierowanie da lekarz rodzinny, ale na fundusz bywają bardzo dlugie terminy, można też iść prywatnie) i poproś o skierowanie na badanie na poziom hormonu wzrostu - jeśli wyjdzie w normie, na pewno nie masz akromegalii. pozdrawiam