Kochać a być zakochanym

Nigdy nie byłam zakochana. Chodzę od 4 lat z chłopakiem który zakochał się we mnie jeszcze w liceum i starał się o mnie prawie 2 lata (wiem, straszna ze mnie była cnotka :)). Jest mi z nim dobrze, wiem że nadal mnie kocha, ba, jest zakochany, problem tkwi w MOICH uczuciach. Nigdy nie czułam jakiegoś wielkiego przełomu, uderzenia, nigdy nie byłam "pijana miłością", nie czułam się w żaden sposób bezbronna. Kocham go bardzo, ale to głównie przywiązanie. Z początku odrzucałam jego zaloty, po prostu nie był tym czego szukałam, ale "uzależniłam" się do niego i jakoś tak samo poszło dalej. Jest moim pierwszym i jedynym, ale obawiam się że mój brak "wyższych stanów emocji" wpływa na nasze życie seksualne - dokładnie moje (brak orgazmów - nigdy przenigdy). W seksie skupiam się głównie na tym żeby jemu było dobrze, taka rekompensata, heh. Co o tym myślicie? Czy powinnam rzucić wszystko w cholerę i szukać wielkiej miłości, bo to co mam "to nie to", czy dać sobie spokój z bajkową miłością i kochać tak jak kocham: stale i niezmiennie, ale bez wielkich porywów serca? Oby to drugie, bo najgorszą rzeczą jaką mogłabym zrobić to skrzywdzenie tego chłopaka - to najwspanialszy człowiek na świecie, nawet jeśli moje serce nie potrafi tego dostrzec.

A czy można kochać inaczej niż stale i niezmiennie? Może właśnie to jest ta wielka miłość,taka dojrzała i odpowiedzialna? Musisz to przemyśleć,ale wg mnie zostawiając swojego chłopaka wiele stracisz,pomyśl też o jego uczuciach.

myślę, że to jest pewne oszustwo zarówno w stosunku do niego jak i do Ciebie, skoro w łóżku też nie ma porywów, to chyba nie ma to już większego sensu a z czasem będzie co raz gorzej, co raz więcej rozterek aż po kilku lub kilkunastu latach nie wytrzymasz i odejdziesz a wtedy dopiero facet będzie cierpiał, zastanów sie dogłębnie nad swoimi uczuciami i potrzebami i podejmij decyzję ale bądź w tym uczciwa, przywiązanie jest ważne ale dopiero jak się ma 60 lat i jest się ze sobą 30 czy 40 lat ale chyba nie przy takim krótkim stażu

Ech, obie rady brzmią dobrze... ABCbielizny.pl wg mnie można kochać inaczej niż stale i niezmiennie - zakochanie to uderzenie hormonów które powoduje nagłą euforię, przypływ uczuć do tej jednej jedynej osoby. To szybko przychodzi i szybko mia, chyba że przekształci się w miłość... Może nie brzmi to "fajnie" ale każdy chce przeżyć coś takiego, ja też... bahus, to prawda, coraz więcej rozterek, od jakichś dwóch lat borykam się z wątpliwościami. Raz nawet starałam się to skończyć, powiedziałam mu, że to nie to, że musimy się rozstać. Nic z tego. Ciągnie nas do siebie, nawet jak wiemy, że to bez sensu. On tak bardzo się stara zatrzymać mnie przy sobie, a ja jestem słaba i bardzo go kocham...