Fobia społeczna a miłość

ach i moją niesmiałosc potrafię skutecznie ukryć, mam pracę wymagającą kontaktu z drugim człowiekiem, a jak wiadomo interesant/klient trudnym bywa. Kłopoty mam głównie w relacjach damsko męskich, peszy mnie zainteresowanie, sprawiam po prostu wrazenie niesympatycznej najeżonej zołzy, a porządny człowiek ze mnie.

jestem ,,uniwersalna" , jak trzeba to i pałkę potrafię zrobić. Roweczka dam sobie wylizać i jakiegoś analka też nie odmówie, tylko nie w cipeczkę bo mam wąziutką i dziewiczą, ale zabawy erotyczne jak najbardziej preferowane:)

To mamy identycznie. Ja niemal zawsze wychodzę na inną, niż jestem w rzeczywistości. Damulka, wyniosła, zimna, ponura, grzeczna, szara, cnotka itp. Razi mnie to, bo ile to ma wspólnego ze mną naprawdę? Każdy, kto kiedykolwiek poznał mnie bliżej, wie, że prywatnie jestem zupełnie inna. Ciepła, kreatywna, żywa, zwariowana, ciekawa świata - taką znają mnie moi przyjaciele. Najbardziej razi mnie określenie cnotka, bo zaraz za nim idą kolejne: świętoszka, staroświecka, przyszła zakonnica itp. A prawda jest taka, że ja po prostu nie spotkałam jeszcze nikogo wartościowego.

ośrodka psychologicznego. Psycholodzy to czasem osoby psychopatyczne, którym lepiej nie ufać. Jak sie tak ogląda różne programy o trudnej młodzieży, to widać że część młodych przestępczyń chce zostac psycholożkami. Niektórym się niestety udaje.

A padła tu jakaś nazwa ośrodka? :/ Ludzie chcą porozmawiać o tym co ich boli i powymieniać się doświadczeniami. Do tego m.in. służy forum, a nie tylko do tworzenia tematów o za chudych łydkach i wrzucania zdjęć nielubianych koleżanek.

pewnie miała paść, jak zwykle :p

wyjdzie gdy spiszesz pierwsze litery każdego z postów. ^^

współczuję Ci sam miałem taki problem w szkole i teraz nie mam znajomych ale mam nadzieję że poznasz kogoś kto cię pokocha życie niestety jest trudne