studia dom rodzina

Witam, moze mi ktos poradzi co robic.... Jesten na 1 roku studiow nie bardzo mi wychodzi ta nauka. w pazdzierniku wychodze za maz, moj narzeczony jest tylko przez 1 miesiac w roku w Polsce bo pracuje za granica. Chcialabym zostawic studia zeby byc z nim, lecz obawiam sie o moja mame. Jak zostawie szkole to wpadnie w depresje(to nie zart) bo uwaza,ze aby byc kims trzeba miec studia, ze szkola jest wazniejsza niz wszystko inne. Prosze, powiedzcie co o tym myslicie....

bez wykształcenia rzeczywiście będzie Ci ciężko. niemniej, poszukaj alternatywy dla studiów. zaglądnij na przykład tutaj biznesszkola.pl - możesz sobie zrobić jakiś ciekawy kurs i mieć pewną umiejętność w ręce, mama będzie o Ciebie spokojniejsza :D

wlasnie sek w tym,ze chce z przyszlym mezem pracowac za granica, zarobic i za kilka lat otworzyc wlasny biznes. a chce byc z nim bo widziec sie raz na rok z ukochana osoba jest bardzo ciezko..

masz 20 lat i piszesz o chłopaku - przyszły mąż? a skąd ty możesz wiedzieć, kim on będzie dla ciebnie w przyszłości? może tylko miłym wspomnieniem a może koszmarnym przeżyciem twoja mama ma rację inwestuj w siebie, a nie w portfel i w jakiegoś faceta

Rozumiem, że oczekujesz jakiegoś magicznego tricku który zmieni poglądy Twojej Mamy? Jeśli Mama Cię szantażuje depresją i boisz się podjąć samodzielną decyzję - my nic Ci nie pomożemy.

hello jak mam pisac jak za kilka miesiecy wychodze za maz

dokladnie chodzi mi o zloty trik :) moze ktos ma jakies doswiadczenie jak postepowac z takim santazem emocjonalnym?

wychodzisz za mąż na pierwszym roku stiudiów? a można wiedzieć, dlaczego akurat teraz? kiedy należałoby zdobyć jakieś podstawy egzystowania, jakieś wykształcenie np.? to ty chcesz sie w dom bawić? nie rozumiem oświecisz mnie?

Na szantaż jest tylko jedna metoda - nie ulegać i tyle. Ty boisz się o Mamę i ona Cię szantażuje tym strachem. Tylko Ty możesz przestać się bać i podjąć samodzielna decyzję za która sama poniesiesz konsekwencje.

tak. praktycznie od 12 roku zycia dbam o siebie i o bliskich... wiec juz troche w dom sie pobawilam. jak zycie pokazuje w naszym kraju wyksztalcenie ma coraz mniejsze znaczenie.

Im szybciej przerwiesz szantaż, tym lepiej. Kochać Mamę to jedną - być od niej zależnym emocjonalnie - to inna sprawa i bardzo kłopotliwa sytuacja.

zalozylas juz jeden taki temat, wiec po co drugi taki sam?

Od niej nie jestem zalezna w praktycznie zaden sposob, nie utrzymuje mnie, nie mieszkamy razem, szanuje ja i nie chce jej ranic. ale jak widac niestety nie da sie chyba inaczej, dzieki :)

dziewczyno...ty tak na powaznie? nie zartujesz? no ok załóżmy... tak wiec: przede wszystkiem musze napisac ze ewa ma rację. poza tym uwazam ze malzenstwo powinno sie zawierac nie wczesniej niz po 25 roku zycia. dlaczego? bo wczesniej czlowiek jest głupi i tyle. sama wyszłam za mąż w wieku 20 lat.i powiem ci jedno-masakra. tez bylam taka uległa i bojazliwa jak ty. i wpatrzona w meza z ktorym teraz się rozwiodłam i było to najlepsze co w zyciu zrobilam. dziewczyno-opamietaj się. chcesz rzucic studia zeby byc z facetem? a skad wiesz,ze on po slubie z tobą bedzie na zawsze? ilez to ludzi się rozwodzi juz w pol roku po slubie? myslisz ze ty jestes inna ze zlapalas gwiazdkę z nieba? no coż,czasem bywa tak,ze o czyjejs racji przekonujemy się bardzo bolesnie.ja nie twierdzę ze tobie się nie ułozy,moze sie ułozy. ale przede wszystkim powinnas myslec o sobie o swoim wykształceniu i niezaleznosci od męza. bo jakkolwiek cudownie jest teraz-nie znaczy to ze tak będzie zawsze. a potem 30-40 letnie kobiety siedzą i placzą i zala się tu na kafe jak to one przegrały zycie,ze sa uzaleznione od męza pijaka/zdradzacza/psychola/bezrobotnego itd... i po co to? nie lepiej temu zapobiec,osiągając pewną niezaleznosc? nie mowie zeby od razu robić intercyzę. ale pewną cześć samej siebie trzeba zachować.swoje kolezanki,swoją pracę,swoje pasje.bez tego jesteś zerem.

Pisałem o zależności EMOCJONALNEJ. Dorosłość to podejmowanie decyzji SAMODZIELNIE. Nawet wbrew najbliższym. Jeśli masz 200% przekonanie że czegoś pragniesz - to jako niezależna DOROSŁA osoba - idziesz za tym pragnieniem, niezależnie od opinii innych, z pełną odpowiedzialność i gotowością przyjęcie wszystkich konsekwencji swoich czynów.

JacekJ pięknie napisane