Nie będę miała dzieci

I świat mi się zawalił... Kilka miesięcy temu poroniłam, a teraz okazuje się, że lekarz wykonał mi w szpitalu tak łyżeczkowanie, że, no niestety, dzieci mieć nie będę... Myślę o tym, żeby uciec od partnera, choć powtarza, że są setki dzieci, które czekają na takich rodziców jak my, ale wiem, że chciałby mieć własne, jak każdy facet...

A dlaczego lepiej wiesz co Twój facet chce? I skąd wiesz co chce KAŻDY FACET? Doceń go zamiast przejmować się wydumanymi problemami "a bo on mówi tak ale myśli inaczej". Przeżyłaś coś strasznego, jednak nie możesz pozwolić by to miało negatywny wpływ na to co z partnerem stworzyłaś.

Po prostu wiem jak cieszył się na dziecko, jaki był dumny, jakie miał plany... A może moje myśli to tylko kwestia tego, że ja czuję się źle jako kobieta, niepełna...

co ty mówisz...weźcie jakiegoś noworodka jak tak bardzo uważasz,że chciałby mieć swoje...masz poród z głowy, bez rozstępów i tycia. Pokochacie je jak swoje i zrobicie dobry uczynek. Bóg wam się odwdzięczy za to, że uratowaliście to dziecko przed domem dziecka i będzie się wam dobrze wiodło. Czemu uważasz, że chce mieć swoje? Przecież to będzie jego...wasze maleństwo. Po miesiącu nawet nie będziesz już myślała, że jest adoptowane...będziecie szczęśliwi z maluszkiem, a bez niego nie.

no i chwalił się to będzie miał...czy to jakaś różnica że nie wyszło z ciebie i z niego tylko adoptowane? Zobaczycie takiego malucha do adopcji to się zakochacie oboje. Życzę wam tego:)

Gdyby nie chciał adopcji to by tego nie proponował. Cieszył się, że będzie ojcem i wciąż nim może być. Dlatego porzuć myślenie o swojej niepełności, stań na nogi i wtedy działajcie.

No tak, dla niego- przy adopcji noworodka- to będzie miało mniejsze znaczenie, gorzej ze mną, chciałam w pełni doświadczyć macierzyństwa- włącznie z rozstępami itd

Zawsze nosiłam się z myślą o adopcji dziecka, nawet przy posiadaniu własnych dzieci, chciałam ten bezpieczny dom stworzyć, dla dziecka, które na to szans nie miało, ale jest mi przykro, że przez jakiegoś konowała dzieci mieć nie będę własnych...

Nie martw się- wierzę, że potrzeba posiadania własnych dzieci jest silna, ale jeśli rzeczywiście zależy Ci na stworzeniu domu dziecku, to uwierz mi, po miesiącu zapomnisz że adoptowane nie jest Twoim biologicznym. Skoro mąż nie ma nic przeciw, sam to proponuje, to chce tego- nie wmawiaj sobie, że jest inaczej. A jeśli masz wątpliwości co do jego intencji, czy przypadkiem nie marzy skrycie o własnych dzieciach, a adopcję proponuje żeby Cię pocieszyć, to po prostu o tym z nim porozmawiaj. Będzie dobrze, teraz jest Ci cięzko, ale to nie koniec świata... trzymaj się:)

a czemu piszesz ze kazdy facet chce dziecko? znasz kazdego faceta na swiecie? :O

poczytaj statystyki - 90% facetów odchodzi od żony w ciągu 5 lat po adoptowaniu dziecka!!! facet podświadomie nie znosi genów innego samca!!!

I dlatego decyzja o dzieciach jest moim zdaniem głównie decyzją kobiety. facet chce, a to kobieta zostaje z całym bagażem w razie czego... czy to własne, czy adoptowane...

temat prowokacja ? ZIEF

"poczytaj statystyki - 90% facetów odchodzi od żony w ciągu 5 lat po adoptowaniu dziecka!!! facet podświadomie nie znosi genów innego samca!!!" Po pierwsze to poproszę źródło takich statystyk- nie strasz dziewczyny jakimiś wydumanymi liczbami, bo nie po to temat założyła. Po drugie znam kilka par z adoptowanymi dziećmi i ani jedna się nie rozpadła- ba, jedna adoptowana córka (przez ojca, matki biologiczne dziecko) woli mieszkać w Polsce z "nieprawdziwym" tatą niż z rodzoną mama za granicą, gdzie tamta pracuje. A tatuś wpatrzony w córke jak w obrazek. Po trzecie- "statystycznie" to skoro mój mąż mnie nie bije wcale, a sąsiadki mąż leje ją codziennie, to statystycznie obie raz na dwa dni mamy wpier... Nie mówiąc o tym, że wg statystyki cała ludzkość ma mniej wiecej po jednym jądrze i jednej piersi, a z byle psem człowiek ma statystycznie 3 nogi;)