Moje zmarnowane życie

Mam 19 lat i zmarnowane życie. Czasami mam wszystkiego dosyć :-( Rodzice alkoholicy. Bicie i wyzwiska. Mam blizny na nogach od przypalania papierosami przez ojca. Jak byłam mała, to pamiętam głód, smród i strach. Bieda była od kiedy pamiętam. Nigdy dla nikogo nie byłam ważna i nikogo nie obchodzę. Z zagrzybionego mieszkania ucieklam, gdy miałam 16 lat do chłopaka. Nie kochałam go, ale był starszy o 7 lat i miał kawalerkę. Zrobiłam to tylko po to, żeby uciec z domu. Zle trafiłam - chłopak był nerwowy, zazdrosny, dwa razy mnie pobił. Z amieszkalam u ciotki, która pozwoliła mi warunkowo u siebie mieszkać za pomoc w domu. Niestety, nerwowa atmosfera, problemy w szkole i moje napady złości przekreslily szansę na normalny dom u ciotki :-( Pojechałam do pracy w wakacje nad morze z koleżanką i rozgladalam się za chłopakiem,który by mnie przygarnal. Poznałam 3 lata starszego fajnego gościa, z dobrego domu, miałam nadzieję ze może wyjdę na ludzi, zakochałam się pierwszy raz w życiu. Piękna wakacyjna miłość... Ideał człowieka - spokojny, nie bił, ładnie do mnie mówił. Ale spieprzylam to. Wybuchy złości, ciągle doły :-( zostawił mnie. Musiałam wrócić do rodziny. Po kilku dniach kłótnia, pijany ojciec kopnął mnie w brzuch. Wymiotowalam cala noc. Na drugi dzień lekarz zadzwonił na policję. Założyli niebieską kartę, ciotka zgodziła się bym u niej czasowo zamieszkała do pelnioletnosci. Ale co robić dalej? Dzięki ciotce znalazłam pracę dorywcza jako kelnerka. Tamnpoznalam Jego - 10 lat starszy, z kasą. Na początku było ok, ale okazało się ze pije :-( Na moja osiemnastkę zamknął mnie w pokoju na 3 dni bez jedzenia :-( Wyzwa, bije po twarzy, traktuje źle. Ale gdzie mam iść, skoro nie mam rodziny, która mógł aby pomóc? Mam 19 lat i czuję się nikim. Myślę o śmierci, nie widzę przed sobą żadnej szansy. Moje życie jest nic nie warte :-(

terapia - tego najpierw potrzebujesz. nie szukaj faceta - to nie ten czas. Poszukaj pracy bo musisz sie usamodzielnić. każde mieszkanie u kogos to nie jest wytjście. Wyjściem jest samodzielność.

Jako kelnerka zawsze bedziesz traktowana jak szmata.W kasynach pracuja przewaznie wykolejone ,złodziejki ,ktore są ze zlodziejami i sutenerami i czekajar na takie jak ty ,pozostawiając typa by cię kontrolował.Bo kto normalny dzisiaj łazi do knajpy?Pomyśl. Mozesz wpasc w jeszcze gorszy element a szczegolnie gdy zauważą,że nikt z rodziny nie pomaga ci .Nocne towarzystwo nie jest rozwojowe dla normalnosci ale dla patologii.Ograniczone zaufanie to podstawa a ono z reguly ginie w burzy hormonów i w tym problem.

Dzięki za odpowiedź. Jestem sparalizowana strachem. Mój chłopak zabronił mi pracować, mam mu dom prowadzić. Wiem, ze mnie zdradza :-( Gotuję mu, sprzątam. Ciężko się uwolnić, bo nie mam gdzie iść mieszkać

Przyznam, latwego życia nie masz, ale to nie znaczy, że trzeba od razu mysleć o rozwiązaniu ostatecznym. Samobójstwo to zawsze otwarta opcja, więc może lepiej spróbować pożyć i mieć nadzieję, że po burzy jest słońce. Przede wszystkim musisz zabezpieczyć sobie byt, z pracą nie jest łatwo, pewnie też nie masz żadnych kwalifikacji, ale mimo wszystko wydajesz się rozgarnięta. Domyślam się, że kokosów z kelnerowania nie ma, ale myślę, że jakiś pokój na spółkę wynająć z kimś dałoby radę. Nowi ludzie, to nowe możliwości i znajomości. Odetnij się od toksycznych osób, obawiam się, że możesz tak łaknąć czyjejś uwagi, że dla facetów możesz stać się zabaweczką i ofiarą - musisz dość uważnie oceniać swoje wybory. Niska samoocena, to główny powód wpadania w takie relacje i utwierdzanie się, że nie stać mnie nic więcej. Tak miałaś trudno w życiu, tak masz rodzinę patologiczną, ale Ty jesteś osobnym bytem i musisz to sobie uświadomić - czyny świadczą o mnie, drobne postępy w życiu pomogą Ci uświadomić, że potrafisz o siebie zadbać i zaakceptować, pokochasz się, to wówczas inni bardziej wartościowi zrobią to samo i pokochają Cię również. Miałem dziewczynę, która przeżyła znacznie gorsze rzeczy - gwałty w rodzinie, dwie próby samobójcze, rodzina totalnie patologiczna, ale poradziła sobie, wyszła z dołka, zaczęła nadrabiać edukację, gdybyś ją spotkała i porozmawiała z nią w życiu nie odniosłabyś wrażenie, że kiedyś przeszła przez piekło. Dlatego szansa dla Ciebie jest równie realna

takie właśnie są baby, wykorzystać tylko faceta, i dodatkowo przez desperacje pakować się w toksyczny związek. Nie ma jakiejś organizacji która bezdomnych przyjmie i pomoże się ustatkować? Jakiś telefon zaufania czy linia samobójców? Tam dzwonić i przedstawić sytuacje a nie szukać faceta co cie przygarnie, bo tylko wylądujesz w ciąży i dopiero dramat się zacznie.

Właśnie, zabezpieczaj sie i to dobrze, bo zmarnujesz zycie kolejne osobie. Wg mnie powinnas sie usamodzielnić, skoczyć jakas szkole, zawód, iść do pracy, przejść terapie ... Po co ci faceci i to toksyczni

Dziewczyno, bierz nogi za pas!!! Uciekaj od przemocowców. Znajdź pracę, pokój wynajmij. Zabezpieczaj się przed ciążą, bo jak wpadniesz, to jeszcze wieksza klęska. Powoli wyjdziesz na prostą. I tak jak ktoś pisał powyżej - psychoterapia. Na NFZ za darmo, tylko składki musisz odprowadzać. Bo rozumiem, ze nie jesteś ubezpieczona?

baby to tępe suki, 50% bez faceta nie ma pomysłu na życie