Skocz do zawartości
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki, które zawierają...
Szukaj wyników w...
RitchieHollis

Toksyczna relacja z mężatką

Polecane posty

Hej, wiem że to forum dla kobiet, ale nie wiem gdzie indziej szukać... Sam właściwie nie wiem czego. Porady, wyżalenia się.

Zacznę od tego że mam 18 lat, więc może wszystko wyolbrzymiam i za kilka lat będę się tylko z tego śmiał. Niemniej jednak jest to dla mnie bardzo ciężkie na chwilę obecną. I z góry przepraszam, jeśli temat jest na złej kategorii.

9 miesięcy temu poznałem dziewczynę na grupce na Facebooku. Potem dodałem ją na kameralną grupę na Messengerze (my + 4 osoby) Jest ode mnie starsza o 5 lat. Na początku za sobą nie przepadaliśmy, to znaczy ja myślałem że mnie nie lubi. A ona, że ja jej. Niedługo po tym zaczęliśmy rozmawiać na priv. Okazało się, że świetnie się dogadujemy. Pisałem z nią na nockach, kiedy miała nocne zmiany. Samo tak wychodziło że zostawałem, nie planowałem tego. No i stało się.

Zakochaliśmy się w sobie. Tylko że ona miała męża, nie układało im się, ale i tak go miała. Mimo tego, wiedząc że to złe, zaczęliśmy się spotykać. Ona pierwsza powiedziała mi, że chcę być moją dziewczyną, ona pierwsza powiedziała mi niedługo po tym, że mnie kocha.

Trwało to pół roku. Pół roku go zdradzała. Czuła się jak ..., ale nie umiała tego zakończyć. Chciała, żebym był na miejscu męża, tak mi mówiła. Ja też tego chciałem, widziałem w tym coś więcej niż tylko romans. Chciałem to jednak zakończyć, nie chciałem żeby cierpiała. Ale nigdy nie umiałem tego zrobić. Ciągnęło mnie do niej. Mówiła mi, że dzięki mnie dostrzegła że była pod dyktando męża i że w końcu ma odwagę żeby żyć, bardzo chce być tatuażystką. Wspierałem ją w tym, szczerze oceniałem jej rysunki i zrobione na innych dziary i motywowałem ją do pracy.

Po jakimś czasie mąż się dowiedział, robił jej piekło. Straszył ją rozwodem. Ona się tego bała. Powiedział jej w końcu, że się zmieni, że będzie dobrze, ale ma zerwać ze mną kontakt. Że ja jej nie kocham, że chcę tylko seksu. Ona się zgodziła, dała mu dostęp do Messengera dla potwierdzenie. Po kilku godzinach od "rozstania" napisała mi na Instagramie. Nie umiała się ze mną rozstać. I tak to ciągnęliśmy.

Z tego co mi wiadomo, faktycznie się zmienił. Teraz są razem szczęśliwi, układa się im. Ale byłem ja. Na początku mówiła mi, że kocha tylko mnie. Potem, że nie wie czy kocha męża. Następnie że kocha nas obu, no i finalnie że bardzo go kocha, i nie wie czy kocha mnie. To mogło być tylko zauroczenie.

Czułem się o to bardzo zazdrosny, robiłem jej o to wyrzuty. Czułem się z tym podle, więc znowu chciałem to zakończyć. W końcu ona to zakończyła, bo czuła się przytłoczona ze mną. Dawałem jej coraz więcej bliskości i miłości. Tylko jej komplikowałem, raniłem ją tym. Od dłuższego czasu jej leki przestają działać (depresja + stany lękowe, boję się że wyląduje w psychiatryku D: ) i nie chciałem jej dokładać. Mimo tego że zerwaliśmy i postanowiliśmy być przyjaciółmi, nadal ze sobą flirtowaliśmy przez internet, o spotkaniu nie było mowy. Czułem się jak piąte koło u wozu, i że ją tylko ranię.

Więc postanowiłem to zakończyć. Po tym, jak znowu zrobiłem jej wyrzuty że spędza czas z mężem, powiedziałem sobie że tylko ją ranię, powinienem odejść. I tak też zrobiłem. Tylko popełniłem straszne głupstwo, bo pisałem wredne rzeczy na koniec, żeby mnie znienawidziła i o mnie szybko zapomniała. Żeby skupiła się na mężu i była szczęśliwa. No i plan się udał, byłem "niedojrzały i bez klasy". Że była głupia, ryzykując małżeństwo dla kogoś takiego". Sądziłem że tak będzie dla niej lepiej, zależało mi na tym żeby była szczęśliwa, a ja tylko ją raniłem. Nie pomyślałem o niej, że dobijam leżącą osobę. Psychika jej wysiadała, a jeszcze jej dołożyłem. Było już za późno, kiedy zdałem sobie z tego sprawę. Przez całą noc płakałem, bo obraziłem osobę, na której mi zależało.

Na drugi dzień napisałem do niej. Chciałem jej to wytłumaczyć. Napisała mi, zresztą słusznie, że jestem s...ysynem i egoistą, oraz że mi ufała, a ja ją zniszczyłem jeszcze bardziej. Że nie zależy mi na niej, tylko na tym żeby zrobić z siebie męczennika, żeby mu było lżej z rozstaniem.
Jestem potworem. Myślałem że robię to dla jej dobra, ależ ja byłem głupi.

Tak bardzo tego żałuję. Chciałbym to naprawić, odzyskać jej zaufanie. Bo nie chcę jej porzucać, ale boje się że jeszcze bardziej ją skrzywdzę.

Nie wie teraz, czy chcę się ze mną przyjaźnić. Czy jest w ogóle w stanie, po tym wszystkim. Nie dziwię jej się. Sam się sobą brzydzę. Jestem ...ą, że myślałem że dowalenie jej będzie dla niej dobre, na dłuższą metę. Nie zależy mi na związku z nią, chcę tylko mieć pewność, że bierze leki, że się rozwija w tatuażu, że po prostu jest szczęśliwa z mężem. Na tym mi zależy. Chcę być obok, naprawić relację, już być dla niej, tak po prostu. Zapytałem ją, czy ona tego chcę, jeszcze mi nie odpisała.

Czy to ma w ogóle sens? Czy może już powinienem dać spokój, nie pogarszać tylko faktycznie ją zostawić? Bo nie chcę opuszczać mojego kłębusia D: Nigdy tego nie chciałem, to wszystko było ze strachu, że jeszcze bardziej ją skrzywdzę. Bo i faktycznie, skrzywdziłem ją. Nienawidzę siebie za to.

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Proszę, powiedzcie mi szczerze co o mnie uważacie po tym tekście. Bo czuję, że jestem bardzo toksyczny. Juz cała ta relacja była od początku toksyczna, nie da się zbudować zdrowego związku w taki sposób 😞

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
46 minut temu, RitchieHollis napisał:

Hej, wiem że to forum dla kobiet, ale nie wiem gdzie indziej szukać... Sam właściwie nie wiem czego. Porady, wyżalenia się.

Zacznę od tego że mam 18 lat, więc może wszystko wyolbrzymiam i za kilka lat będę się tylko z tego śmiał. Niemniej jednak jest to dla mnie bardzo ciężkie na chwilę obecną. I z góry przepraszam, jeśli temat jest na złej kategorii.

9 miesięcy temu poznałem dziewczynę na grupce na Facebooku. Potem dodałem ją na kameralną grupę na Messengerze (my + 4 osoby) Jest ode mnie starsza o 5 lat. Na początku za sobą nie przepadaliśmy, to znaczy ja myślałem że mnie nie lubi. A ona, że ja jej. Niedługo po tym zaczęliśmy rozmawiać na priv. Okazało się, że świetnie się dogadujemy. Pisałem z nią na nockach, kiedy miała nocne zmiany. Samo tak wychodziło że zostawałem, nie planowałem tego. No i stało się.

Zakochaliśmy się w sobie. Tylko że ona miała męża, nie układało im się, ale i tak go miała. Mimo tego, wiedząc że to złe, zaczęliśmy się spotykać. Ona pierwsza powiedziała mi, że chcę być moją dziewczyną, ona pierwsza powiedziała mi niedługo po tym, że mnie kocha.

Trwało to pół roku. Pół roku go zdradzała. Czuła się jak ..., ale nie umiała tego zakończyć. Chciała, żebym był na miejscu męża, tak mi mówiła. Ja też tego chciałem, widziałem w tym coś więcej niż tylko romans. Chciałem to jednak zakończyć, nie chciałem żeby cierpiała. Ale nigdy nie umiałem tego zrobić. Ciągnęło mnie do niej. Mówiła mi, że dzięki mnie dostrzegła że była pod dyktando męża i że w końcu ma odwagę żeby żyć, bardzo chce być tatuażystką. Wspierałem ją w tym, szczerze oceniałem jej rysunki i zrobione na innych dziary i motywowałem ją do pracy.

Po jakimś czasie mąż się dowiedział, robił jej piekło. Straszył ją rozwodem. Ona się tego bała. Powiedział jej w końcu, że się zmieni, że będzie dobrze, ale ma zerwać ze mną kontakt. Że ja jej nie kocham, że chcę tylko seksu. Ona się zgodziła, dała mu dostęp do Messengera dla potwierdzenie. Po kilku godzinach od "rozstania" napisała mi na Instagramie. Nie umiała się ze mną rozstać. I tak to ciągnęliśmy.

Z tego co mi wiadomo, faktycznie się zmienił. Teraz są razem szczęśliwi, układa się im. Ale byłem ja. Na początku mówiła mi, że kocha tylko mnie. Potem, że nie wie czy kocha męża. Następnie że kocha nas obu, no i finalnie że bardzo go kocha, i nie wie czy kocha mnie. To mogło być tylko zauroczenie.

Czułem się o to bardzo zazdrosny, robiłem jej o to wyrzuty. Czułem się z tym podle, więc znowu chciałem to zakończyć. W końcu ona to zakończyła, bo czuła się przytłoczona ze mną. Dawałem jej coraz więcej bliskości i miłości. Tylko jej komplikowałem, raniłem ją tym. Od dłuższego czasu jej leki przestają działać (depresja + stany lękowe, boję się że wyląduje w psychiatryku 😧 ) i nie chciałem jej dokładać. Mimo tego że zerwaliśmy i postanowiliśmy być przyjaciółmi, nadal ze sobą flirtowaliśmy przez internet, o spotkaniu nie było mowy. Czułem się jak piąte koło u wozu, i że ją tylko ranię.

Więc postanowiłem to zakończyć. Po tym, jak znowu zrobiłem jej wyrzuty że spędza czas z mężem, powiedziałem sobie że tylko ją ranię, powinienem odejść. I tak też zrobiłem. Tylko popełniłem straszne głupstwo, bo pisałem wredne rzeczy na koniec, żeby mnie znienawidziła i o mnie szybko zapomniała. Żeby skupiła się na mężu i była szczęśliwa. No i plan się udał, byłem "niedojrzały i bez klasy". Że była głupia, ryzykując małżeństwo dla kogoś takiego". Sądziłem że tak będzie dla niej lepiej, zależało mi na tym żeby była szczęśliwa, a ja tylko ją raniłem. Nie pomyślałem o niej, że dobijam leżącą osobę. Psychika jej wysiadała, a jeszcze jej dołożyłem. Było już za późno, kiedy zdałem sobie z tego sprawę. Przez całą noc płakałem, bo obraziłem osobę, na której mi zależało.

Na drugi dzień napisałem do niej. Chciałem jej to wytłumaczyć. Napisała mi, zresztą słusznie, że jestem s...ysynem i egoistą, oraz że mi ufała, a ja ją zniszczyłem jeszcze bardziej. Że nie zależy mi na niej, tylko na tym żeby zrobić z siebie męczennika, żeby mu było lżej z rozstaniem.
Jestem potworem. Myślałem że robię to dla jej dobra, ależ ja byłem głupi.

Tak bardzo tego żałuję. Chciałbym to naprawić, odzyskać jej zaufanie. Bo nie chcę jej porzucać, ale boje się że jeszcze bardziej ją skrzywdzę.

Nie wie teraz, czy chcę się ze mną przyjaźnić. Czy jest w ogóle w stanie, po tym wszystkim. Nie dziwię jej się. Sam się sobą brzydzę. Jestem ...ą, że myślałem że dowalenie jej będzie dla niej dobre, na dłuższą metę. Nie zależy mi na związku z nią, chcę tylko mieć pewność, że bierze leki, że się rozwija w tatuażu, że po prostu jest szczęśliwa z mężem. Na tym mi zależy. Chcę być obok, naprawić relację, już być dla niej, tak po prostu. Zapytałem ją, czy ona tego chcę, jeszcze mi nie odpisała.

Czy to ma w ogóle sens? Czy może już powinienem dać spokój, nie pogarszać tylko faktycznie ją zostawić? Bo nie chcę opuszczać mojego kłębusia 😧 Nigdy tego nie chciałem, to wszystko było ze strachu, że jeszcze bardziej ją skrzywdzę. Bo i faktycznie, skrzywdziłem ją. Nienawidzę siebie za to.

 

Tlumaczysz sobie że nie jest po rozwodzie, a jest i chciała coś więcej niz tylko przyjazn i kontrola.Odepchnąles ją, tym samym powiedziałeś nie chce Cię.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, malinka 123 napisał:

Tlumaczysz sobie że nie jest po rozwodzie, a jest i chciała coś więcej niz tylko przyjazn i kontrola.Odepchnąles ją, tym samym powiedziałeś nie chce Cię.

No właśnie ona ma męża, nie jest po rozwodzie. Miała go w chwili kiedy to zaczynaliśmy i ma go do tej pory. Napisałem że teraz im się układa, i sama mi mówi że go bardzo kocha.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
33 minuty temu, RitchieHollis napisał:

Proszę, powiedzcie mi szczerze co o mnie uważacie po tym tekście. Bo czuję, że jestem bardzo toksyczny. Juz cała ta relacja była od początku toksyczna, nie da się zbudować zdrowego związku w taki sposób 😞

Dopiero co pisałeś, że nie chcesz z nią związku, teraz piszesz o budowie zdrowego związku.Nie umiesz opowiedzieć się czego chcesz.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Przed chwilą, malinka 123 napisał:

Dopiero co pisałeś, że nie chcesz z nią związku, teraz piszesz o budowie zdrowego związku.Nie umiesz opowiedzieć się czego chcesz.

Bo już zrozumiałem, że nie będziemy razem. Może inaczej, chciałbym z nią być, ale nie takim kosztem. Bo widzę, że go kocha.

Przepraszam, emocje biorą górę i mogę pisać chaotycznie. 

Więc tak, chciałem zbudować z nią związek, ale to by się nie udało. Bo to było opierane na zdradzie. Tym bardziej, że teraz podobno są szczęśliwi. Nie chcę im tego już psuć. Jeśli mówi mi że go kocha, i że ją przytłaczam, to nie chcę naciskać. Wolę żeby była szczęśliwa z mężem, przy jej stanie psychicznym i uczuciach. No i po tym, co zrobiłem 😕

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 godzinę temu, RitchieHollis napisał:

Hej, wiem że to forum dla kobiet, ale nie wiem gdzie indziej szukać... Sam właściwie nie wiem czego. Porady, wyżalenia się.

Zacznę od tego że mam 18 lat, więc może wszystko wyolbrzymiam i za kilka lat będę się tylko z tego śmiał. Niemniej jednak jest to dla mnie bardzo ciężkie na chwilę obecną. I z góry przepraszam, jeśli temat jest na złej kategorii.

9 miesięcy temu poznałem dziewczynę na grupce na Facebooku. Potem dodałem ją na kameralną grupę na Messengerze (my + 4 osoby) Jest ode mnie starsza o 5 lat. Na początku za sobą nie przepadaliśmy, to znaczy ja myślałem że mnie nie lubi. A ona, że ja jej. Niedługo po tym zaczęliśmy rozmawiać na priv. Okazało się, że świetnie się dogadujemy. Pisałem z nią na nockach, kiedy miała nocne zmiany. Samo tak wychodziło że zostawałem, nie planowałem tego. No i stało się.

Zakochaliśmy się w sobie. Tylko że ona miała męża, nie układało im się, ale i tak go miała. Mimo tego, wiedząc że to złe, zaczęliśmy się spotykać. Ona pierwsza powiedziała mi, że chcę być moją dziewczyną, ona pierwsza powiedziała mi niedługo po tym, że mnie kocha.

Trwało to pół roku. Pół roku go zdradzała. Czuła się jak ..., ale nie umiała tego zakończyć. Chciała, żebym był na miejscu męża, tak mi mówiła. Ja też tego chciałem, widziałem w tym coś więcej niż tylko romans. Chciałem to jednak zakończyć, nie chciałem żeby cierpiała. Ale nigdy nie umiałem tego zrobić. Ciągnęło mnie do niej. Mówiła mi, że dzięki mnie dostrzegła że była pod dyktando męża i że w końcu ma odwagę żeby żyć, bardzo chce być tatuażystką. Wspierałem ją w tym, szczerze oceniałem jej rysunki i zrobione na innych dziary i motywowałem ją do pracy.

Po jakimś czasie mąż się dowiedział, robił jej piekło. Straszył ją rozwodem. Ona się tego bała. Powiedział jej w końcu, że się zmieni, że będzie dobrze, ale ma zerwać ze mną kontakt. Że ja jej nie kocham, że chcę tylko seksu. Ona się zgodziła, dała mu dostęp do Messengera dla potwierdzenie. Po kilku godzinach od "rozstania" napisała mi na Instagramie. Nie umiała się ze mną rozstać. I tak to ciągnęliśmy.

Z tego co mi wiadomo, faktycznie się zmienił. Teraz są razem szczęśliwi, układa się im. Ale byłem ja. Na początku mówiła mi, że kocha tylko mnie. Potem, że nie wie czy kocha męża. Następnie że kocha nas obu, no i finalnie że bardzo go kocha, i nie wie czy kocha mnie. To mogło być tylko zauroczenie.

Czułem się o to bardzo zazdrosny, robiłem jej o to wyrzuty. Czułem się z tym podle, więc znowu chciałem to zakończyć. W końcu ona to zakończyła, bo czuła się przytłoczona ze mną. Dawałem jej coraz więcej bliskości i miłości. Tylko jej komplikowałem, raniłem ją tym. Od dłuższego czasu jej leki przestają działać (depresja + stany lękowe, boję się że wyląduje w psychiatryku 😧 ) i nie chciałem jej dokładać. Mimo tego że zerwaliśmy i postanowiliśmy być przyjaciółmi, nadal ze sobą flirtowaliśmy przez internet, o spotkaniu nie było mowy. Czułem się jak piąte koło u wozu, i że ją tylko ranię.

Więc postanowiłem to zakończyć. Po tym, jak znowu zrobiłem jej wyrzuty że spędza czas z mężem, powiedziałem sobie że tylko ją ranię, powinienem odejść. I tak też zrobiłem. Tylko popełniłem straszne głupstwo, bo pisałem wredne rzeczy na koniec, żeby mnie znienawidziła i o mnie szybko zapomniała. Żeby skupiła się na mężu i była szczęśliwa. No i plan się udał, byłem "niedojrzały i bez klasy". Że była głupia, ryzykując małżeństwo dla kogoś takiego". Sądziłem że tak będzie dla niej lepiej, zależało mi na tym żeby była szczęśliwa, a ja tylko ją raniłem. Nie pomyślałem o niej, że dobijam leżącą osobę. Psychika jej wysiadała, a jeszcze jej dołożyłem. Było już za późno, kiedy zdałem sobie z tego sprawę. Przez całą noc płakałem, bo obraziłem osobę, na której mi zależało.

Na drugi dzień napisałem do niej. Chciałem jej to wytłumaczyć. Napisała mi, zresztą słusznie, że jestem s...ysynem i egoistą, oraz że mi ufała, a ja ją zniszczyłem jeszcze bardziej. Że nie zależy mi na niej, tylko na tym żeby zrobić z siebie męczennika, żeby mu było lżej z rozstaniem.
Jestem potworem. Myślałem że robię to dla jej dobra, ależ ja byłem głupi.

Tak bardzo tego żałuję. Chciałbym to naprawić, odzyskać jej zaufanie. Bo nie chcę jej porzucać, ale boje się że jeszcze bardziej ją skrzywdzę.

Nie wie teraz, czy chcę się ze mną przyjaźnić. Czy jest w ogóle w stanie, po tym wszystkim. Nie dziwię jej się. Sam się sobą brzydzę. Jestem ...ą, że myślałem że dowalenie jej będzie dla niej dobre, na dłuższą metę. Nie zależy mi na związku z nią, chcę tylko mieć pewność, że bierze leki, że się rozwija w tatuażu, że po prostu jest szczęśliwa z mężem. Na tym mi zależy. Chcę być obok, naprawić relację, już być dla niej, tak po prostu. Zapytałem ją, czy ona tego chcę, jeszcze mi nie odpisała.

Czy to ma w ogóle sens? Czy może już powinienem dać spokój, nie pogarszać tylko faktycznie ją zostawić? Bo nie chcę opuszczać mojego kłębusia 😧 Nigdy tego nie chciałem, to wszystko było ze strachu, że jeszcze bardziej ją skrzywdzę. Bo i faktycznie, skrzywdziłem ją. Nienawidzę siebie za to.

 

Nie chciałeś opuszczać, ale opusciłeś ją, odeszła.

Jak ktoś nie chce, to nie opuszcza.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Myślałem, że robię to dla jej dobra 😞

Żałuję, popełniłem błąd. Odstawiałem cyrki, zamiast po prostu być obok. I już nieważne czy bylibyśmy razem, czy nie. Bardziej mi zależy na niej samej, niż na tym, czy ze mną jest. Bo chcę jej dawać wsparcie, nieważne co. Boję się, że już nie będzie chciała mieć ze mną nic wspólnego

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
2 minuty temu, RitchieHollis napisał:

Bo już zrozumiałem, że nie będziemy razem. Może inaczej, chciałbym z nią być, ale nie takim kosztem. Bo widzę, że go kocha.

Przepraszam, emocje biorą górę i mogę pisać chaotycznie. 

Więc tak, chciałem zbudować z nią związek, ale to by się nie udało. Bo to było opierane na zdradzie. Tym bardziej, że teraz podobno są szczęśliwi. Nie chcę im tego już psuć. Jeśli mówi mi że go kocha, i że ją przytłaczam, to nie chcę naciskać. Wolę żeby była szczęśliwa z mężem, przy jej stanie psychicznym i uczuciach. No i po tym, co zrobiłem 😕

Nie zmieniaj faktów, ona nie jest szczęśliwa z żadnym mężem, 

Myśli, że masz kogoś na oku dlatego ja zostawiłeś.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, RitchieHollis napisał:

Myślałem, że robię to dla jej dobra 😞

Żałuję, popełniłem błąd. Odstawiałem cyrki, zamiast po prostu być obok. I już nieważne czy bylibyśmy razem, czy nie. Bardziej mi zależy na niej samej, niż na tym, czy ze mną jest. Bo chcę jej dawać wsparcie, nieważne co. Boję się, że już nie będzie chciała mieć ze mną nic wspólnego

To bez nazywania tego związkiem, bo widać boisz się tego, bądź przy niej, nie tylko duchem, ale i ciałem.

Nabawilam się bezsenności.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
2 minuty temu, malinka 123 napisał:

Nie zmieniaj faktów, ona nie jest szczęśliwa z żadnym mężem, 

Myśli, że masz kogoś na oku dlatego ja zostawiłeś.

Nie, ona doskonale wie o tym, że próbowałem ją zostawić bo już nie mogłem wytrzymać że z nim jest, bo byłem zazdrosny o jej miłość do niego. Może bałem się podświadomie, że to co między nami jest to chwilowe zauroczenie.

 Dlatego byłem dla niej wredny, przytłaczałem ją sobą. No i źle mi z tym było, nie chciałem jej już tego robić. Wydawało mi się, że to jedyne wyjście, byłem zdesperowany 😞

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
2 minuty temu, malinka 123 napisał:

To bez nazywania tego związkiem, bo widać boisz się tego, bądź przy niej, nie tylko duchem, ale i ciałem.

Nabawilam się bezsenności.

Obawiam się że już nie chcę, żebym był. Sama mi powiedziała że mi ufała, a ja postanowiłem ją zniszczyć jeszcze bardziej. Że byłem egoistą. Że jej nie kocham 😧

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
2 minuty temu, RitchieHollis napisał:

Obawiam się że już nie chcę, żebym był. Sama mi powiedziała że mi ufała, a ja postanowiłem ją zniszczyć jeszcze bardziej. Że byłem egoistą. Że jej nie kocham 😧

Ty wszystko robisz by nic nie naprawić.

Wygodnie Ci tak prawda, żyć z przeswiadczeniem, że jest szczęśliwa.

Gdyby była szczęśliwa to utrzymała by kontakt z Tobą.

Postanowiłeś odejść, pewnie też jej nie w smak twoja decyzja.

 

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Moim zdaniem powinieneś ją sobie odpuścić całkiem , jedynie jak naprawdę Cie tak mocno interesuje co u niej , czy bierze leki itd po prostu raz na jakiś czas napisać do niej i zapytać.

Angażować się w tym przypadku w jakąkolwiek relacje z nią nie ma sensu.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, EIciaa napisał:

Moim zdaniem powinieneś ją sobie odpuścić całkiem , jedynie jak naprawdę Cie tak mocno interesuje co u niej , czy bierze leki itd po prostu raz na jakiś czas napisać do niej i zapytać.

Angażować się w tym przypadku w jakąkolwiek relacje z nią nie ma sensu.

Jak odpuści sobie ją, to nigdy jej nie usłyszy więcej, bo ona chciała bliższej znajomości.

I może to jeszcze naprawić. Dobranoc

 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
3 minuty temu, malinka 123 napisał:

Ty wszystko robisz by nic nie naprawić.

Wygodnie Ci tak prawda, żyć z przeswiadczeniem, że jest szczęśliwa.

Gdyby była szczęśliwa to utrzymała by kontakt z Tobą.

Postanowiłeś odejść, pewnie też jej nie w smak twoja decyzja.

 

Czemu mieszasz chłopakowi w głowie?

Jak można powiedzieć że jemu wygodnie z przeświadczeniem ze jest szczęśliwa?

Przecież jak się kogoś kocha to bardzo ciężko zaakceptować że ta osoba jest z kimś innym i odpuścić dlatego bo ma się świadomość że dla każdego tak będzie lepiej.

  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, malinka 123 napisał:

Jak odpuści sobie ją, to nigdy jej nie usłyszy więcej, bo ona chciała bliższej znajomości.

I może to jeszcze naprawić. Dobranoc

Nie. Ona jest teraz z mężem i jest szczęśliwa.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, malinka 123 napisał:
2 minuty temu, EIciaa napisał:

Moim zdaniem powinieneś ją sobie odpuścić całkiem , jedynie jak naprawdę Cie tak mocno interesuje co u niej , czy bierze leki itd po prostu raz na jakiś czas napisać do niej i zapytać.

Angażować się w tym przypadku w jakąkolwiek relacje z nią nie ma sensu.

 

Interesuje, bo bardzo mi na niej zależy. Chcę w jakiś sposób się o nią troszczyć, choćby i pośrednio.

Już się nie łudzę, że będziemy mieli jakąkolwiek relację. Jestem toksyczny, nie potrafiłem przyhamować kiedy nie była pewna swoich uczuć. No i teraz straciła do mnie zaufanie.

Aczkolwiek chciałbym spróbować je odbudować. Jako przyjaciel. Ale jeśli ona nie chcę, to uszanuję jej decyzję. Jakoś nie potrafię odpuścić. Może potrzebuję czasu, żeby odejść.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 godzinę temu, RitchieHollis napisał:

Proszę, powiedzcie mi szczerze co o mnie uważacie po tym tekście. Bo czuję, że jestem bardzo toksyczny. Juz cała ta relacja była od początku toksyczna, nie da się zbudować zdrowego związku w taki sposób 😞

Masz dwie opcje, ale pewnie posluchasz i tak innych.

Albo naprawić i być z nią bliżej, albo już ja nie usłyszysz nigdy, bo jej zależało bardzo na tobie, a nie na twoim odejściu.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, EIciaa napisał:

Nie. Ona jest teraz z mężem i jest szczęśliwa.

On sobie to wmawia, tak jak ona, że on pewnie kogoś ma.

Autor ma coś z głową, 

Ona nie jest zajęta.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
3 minuty temu, RitchieHollis napisał:

Interesuje, bo bardzo mi na niej zależy. Chcę w jakiś sposób się o nią troszczyć, choćby i pośrednio.

Już się nie łudzę, że będziemy mieli jakąkolwiek relację. Jestem toksyczny, nie potrafiłem przyhamować kiedy nie była pewna swoich uczuć. No i teraz straciła do mnie zaufanie.

Aczkolwiek chciałbym spróbować je odbudować. Jako przyjaciel. Ale jeśli ona nie chcę, to uszanuję jej decyzję. Jakoś nie potrafię odpuścić. Może potrzebuję czasu, żeby odejść.

Ona odeszła bo Ty ja zostawiłeś, nie rozmawiales z nią.Przyjaciel bliższy realny tak.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
3 minuty temu, malinka 123 napisał:

On sobie to wmawia, tak jak ona, że on pewnie kogoś ma.

Autor ma coś z głową, 

Ona nie jest zajęta.

Czy ja mam pokazać jakiś dowód że jest zamężna? Może jej suknie ślubną, którą mi pokazywała. Albo jej pierścionek.

Związałem się z mężatką. Można mnie nazwać kochankiem. A ona zdradzała ze mną męża. Takie są fakty.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
5 minut temu, RitchieHollis napisał:

Interesuje, bo bardzo mi na niej zależy. Chcę w jakiś sposób się o nią troszczyć, choćby i pośrednio.

Już się nie łudzę, że będziemy mieli jakąkolwiek relację. Jestem toksyczny, nie potrafiłem przyhamować kiedy nie była pewna swoich uczuć. No i teraz straciła do mnie zaufanie.

Aczkolwiek chciałbym spróbować je odbudować. Jako przyjaciel. Ale jeśli ona nie chcę, to uszanuję jej decyzję. Jakoś nie potrafię odpuścić. Może potrzebuję czasu, żeby odejść.

Tak mnie trochę zastanawia dlaczego Ty tylko w tym wszystkim siebie obwiniasz , postarzasz że jesteś toksyczny itd ale przecież to ona mając męża spotykała się z Tobą jednocześnie oszukując i zdradzając a nie Ty. Wpędzasz sam siebie w jakieś poczucie winy i całą odpowiedzialność za to że wam nie wyszło bierzesz na siebie , tylko po co?

  • Like 1

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
8 minut temu, malinka 123 napisał:

On sobie to wmawia, tak jak ona, że on pewnie kogoś ma.

Autor ma coś z głową, 

Ona nie jest zajęta.

Nie wiem o czym Ty w ogóle mówisz , ona nie myśli że on kogoś ma i jest szczęśliwa z mężem.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, EIciaa napisał:

Tak mnie trochę zastanawia dlaczego Ty tylko w tym wszystkim siebie obwiniasz , postarzasz że jesteś toksyczny itd ale przecież to ona mając męża spotykała się z Tobą jednocześnie oszukując i zdradzając a nie Ty. Wpędzasz sam siebie w jakieś poczucie winy i całą odpowiedzialność za to że wam nie wyszło bierzesz na siebie , tylko po co?

Dlaczego zrzucasz winę na nią, ona już swoje przeszła i pragnie kochanką, który się boi 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, malinka 123 napisał:

Dlaczego zrzucasz winę na nią, ona już swoje przeszła i pragnie kochanką, który się boi 

Kochanka

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, EIciaa napisał:

Tak mnie trochę zastanawia dlaczego Ty tylko w tym wszystkim siebie obwiniasz , postarzasz że jesteś toksyczny itd ale przecież to ona mając męża spotykała się z Tobą jednocześnie oszukując i zdradzając a nie Ty. Wpędzasz sam siebie w jakieś poczucie winy i całą odpowiedzialność za to że wam nie wyszło bierzesz na siebie , tylko po co?

A ja się na to godziłem. A nie powinienem. 

Nie wiem. Czuję się źle że tak ją potraktowałem, mimo wszystko. Może zabolały mnie jej słowa, albo mam w myślach jej kruchy stan psychiczny. Też ją przytłaczałem w momencie kiedy jej małżeństwo się jej poprawiało. Nie chciałem jej tracić

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
3 minuty temu, malinka 123 napisał:

Dlaczego zrzucasz winę na nią, ona już swoje przeszła i pragnie kochanką, który się boi 

A na kogo? To ona była w związku małżeńskim i zdradzała męża , on nikiho nie zdradzał i nie okłamywał.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
1 minutę temu, RitchieHollis napisał:

A ja się na to godziłem. A nie powinienem. 

Nie wiem. Czuję się źle że tak ją potraktowałem, mimo wszystko. Może zabolały mnie jej słowa, albo mam w myślach jej kruchy stan psychiczny. Też ją przytłaczałem w momencie kiedy jej małżeństwo się jej poprawiało. Nie chciałem jej tracić

To jej to powiedz , dokładnie to co teraz napisałeś i powiedz też że nie chcesz kontaktu całkiem urywać tylko byś bardzo chciał być jej przyjacielem.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Bądź aktywny! Zaloguj się lub utwórz konto

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony

Utwórz konto

Zarejestruj nowe konto, to proste!

Zarejestruj nowe konto

Zaloguj się

Posiadasz własne konto? Użyj go!

Zaloguj się

×