Zero uczuć macierzyńskich

Mam 23 lata i zero uczuć macierzyńskich.. :( przejdzie mi to? w ogóle nie ruszaja mnie tzw "urocze bobaski" Dziś wiem że nie chcę dziecka, ale mój facet by chciał i chyba się rozstaniemy przez to..

mam 30 i nie ruszają mnie bobaski oraz nie czuję potrzeby macierzyństwa jak będzie czas, instynkt mi się pojawi, tobie też na wszystko musi być właściwy czas i okoliczności (komfort psychiczny, dojrzałość, odpowiedni partner) a własne dziecko to zupełnie co innego niż zaśliniony, wrzeszczący, obcy niemowlak na ulicy, naprawdę żeby je pokochać nie musisz najpierw rozczulać się nad każdym przypadkowym młodym ;D

mam 35 i dalej nie mam takowych uczuć i sądzę, że nigdy się nie pojawią, nad czym specjalnie nie ubolewam

jestem po slubie 4 lata i też nie mam takich uczuc. Kazdy sie tylko pyta kiedy dziecko itp. Wkurza mnie to jeszcze bardziej, bo to w końcu nie ich sprawa. A ja zero instynktu. Czasem sobie mysle, ze bede musiała zajsc w ciąże z rozsądku, bo zegar biologiczny bije, a uczucie macierzyńskie pojawia sie jak urodzę. Tak się łudzę, ale tak cięzko zdecydować sie na zajście w ciąże wbrew sobie :O

Ale dlaczego \"będziesz musiała\"? To mamy przymus rodzenia dzieci? Ja myślałam, że mamy taką możliwość, a nie konieczność....

ja mam 30-----> nic na siłę, też nie mam takiej potrzeby mimo że jestem mężatką od 3 lat i mam 32 lata. Nie zmuszaj się a rodzinie ludziom mów wprost że nie planujesz mieć w tej chwili dziecka i tyle. Też mnie wnerwiały takie gadki ale powoli daję na luz, w końcu to nasze życie i nasza decyzja prawda? A dzieci bardzo lubię:p zwłaszcza takie które jak się rozwrzeszczą mozna oddać rodzicom:D niech pocieszają.

Ja mam 25 i nie czuję też takiej potrzeby - i mam nadzieję że nigdy nie poczuję. Gdybym zaszła w ciążę byłaby to dla mnie kara ;) Świat przewróciłby mi się do góry nogami, a ja nie chcę i nie potrzebuje tego :) wolę skupic się na moim związku z cudownym mężczyzną który podziela moją opinię co do dzieci :)

Ja mam 32 i tez nie mam uczuc macierzynskich ...i dobrze mi z tym :)

wszyscy idą na łatwiznę....

Gdzie pisze ze trzeba zyc wbrew sobie ?!

to nie jest wbrew sobie - tylko wbrew naturze...... zrozumiecie jak na starość same będziecie.........

a ja mam 28 lat i córkę w wieku 16 m-cy. Przec całą ciąże nie miałam żadnego instynktu macierzyńskiego - dbałam o siebie, robiłam badania ze zdrowego rozsądku a nie dlatego, że tak bardzo kochalam dziecko, które w sobie nosiłam, moja córcia była dla mnie "wirtualna" i dopiero jak urodziłam (na szczęscie miałam cesarkę) to poczułam do niej ogromną miłość, która z każdym dniem jest coraz większa

dopiero chyba z 8 lat po slubie...jakoś tak mnie wzielo ;) ale naprawdę WARTO!!! to cudowne uczucie :) niemniej zycie mam "przenicowane" ale co tam.. teraz chce drugie....ale tak trudnosię zdecydować....a czas leci...

Do wymrzemy wszyscy - wole byc na starosc sama niz z jakim idiota :P

a może właśnie ...nie potrzeby przedłuzac naszej nacji... wszystko wezmą azjaci , hindusi i arabowie... im na razie chce się rozmnazać białasom - czyli nam ...nie...

była taka słodka :p że już jako kilkuletnia dziewczynka powiedziałam sobie: żadnych dzieci, nigdy. Teraz 30-dziestka i nadal nie zmieniłam zdania, rodzina, dzieci, kojarzą mi się z piekłem i awanturami :o swiat i tak jest przeludniony, obejdzie się bez powielania moich genów ;)

wake up >>> ja nie mówię tylko o facetach, ale o dzieciach, wnukach - nic po sobie nie zostawicie a geny zginą bezpowrotnie - a zresztą NATURALNA SELEKCJA to się nazywa.... hehehe

widac taka kolej rzeczy... azjaci, hindusi...arabowie.. właśnie w takiej kolejności ;) a nas nie będzie... nic takiego..

mogę oddac Wam pół swoich bo mam ich chyba w nadmiarze:P

Pewnie, będę rodzić żeby nie być sama na starość, obrzydliwe:o to nie lepiej sobie zaoszczędzić na opiekę zamiast z takich egoistycznych pobudek działać? Dziecku zrobię piekło bo go nie chciałam ale ono na starość się mną zaopiekuje:(

na starośc jakis chińczyk ...na przykład ;) o ile zechce ... ;)

żle mnie rozumiesz - nie twierdzę by rodzić dzieci dla siebie na starość.... ja ktoś nie chce to jego sprawa - ja poprostu nie wyobrażam sobie tego, że będę bez dzieci - bez sensu..... to Wy działacie egoistycznie nie chcąc dzieci - nie ma obowiązku, czas dla siebie i wogóle wolność - emancypacja siadła Wam na mózgi... zacznij Zygfryda zbierać na tą opiekę już teraz hehehe...... a tak naprawdę myślicie, że będziecie szczęśliwe na kilka, kilkanaście lat, wiedząc że Wasze życie było bezowocne... (bo co zbijecie majątek, zbudujecie dom, zrobicie karierę_ - i po co to wszystko - AHA DLA SIEBIE BO JA JESTEM EGOISTĄ !!!! hehehehe jeszcze się przekonacie, ale może być dla niektórych z Was za późno - bo natura czekać nie będzie....

to już raczej nie pójdzie :P ale to przeciez nie ważne... pawda ;)

Wole byc samotna egoistka niz okropna matka !

taaak, już widzę, jak wszystkie dzieciaczki z uśmiechem na ustach zajmują się swoimi starymi rodzicami... a potem gromadnie odwiedzają ich groby co tydzień... utopia!

Ewa 33

:)

życzę powodzenia !!! :P

Dzieki ;)

Macierzynstwo to sciema . Ja wiem, że Machina to nie jest miesięcznik dla początkujących matek. Ja wiem, że powinnam o popkulturze, o artystach, o płytach, o przeżyciach natury wyższej, ale obecnie to niemożliwe. Ni ch**a! Pisze Agnieszka Chylińska. Ja jestem w szoku, jestem kontuzjowana i niech mi panowie Metz z Beliną wybaczą, ale ja z pyskiem wypłowiałym, mózgiem otępionym jedną godziną snu na dobę, z cyckami zaropiałymi jak po jakiejś supersesji sado maso, z wielką pieluchą między nogami, ja obecnie nie mogę inaczej i o czym innym. Muszę to napisać, muszę to z siebie wypluć, muszę to opisać, bo jakoś wcześniej z takim opisem się nie spotkałam i może gdybym wiedziała... Macierzyństwo to ściema! Wiem to na pewno! Poradniki, gazetki, reklamy pieluch nawet: wszyscy kłamią! To pułapka, w którą dałam się złapać i teraz zdezorientowana i zaszczuta chowam się po kątach, by mnie nie zauważył ssak, którego powiłam parę tygodni temu, by mnie nie wypatrzył, nie wyczuł, że jestem w pobliżu. Nawet nie o mnie ssakowi chodzi, ale o dwa nabrzmiałe balony, które przy delikatnym nawet ruchu sikają strugami mleka. Zostałam oszukana, uległam propagandzie, poleciałam na tysiaka i teraz mam! A tak ładnie wszystko szło. Kupowanie koszulki rozmiar 54 z napisem "Motorhead", wzdychanie i rozmyślanie nad tym, jak ukierunkuję ideowo syna mojego pierworodnego. Roztkliwianie się nad parą skarpetek, wzdychanie na widok uśmiechniętych bobasów widzianych przelotnie w centrach handlowych, zaczytywanie się poradnikami i wiara w to, że się jest uwarunkowaną genetycznie do bycia matką Polką, że się będzie stosować metody najbardziej delikatne, nieinwazyjne, naturalne przy pielęgnacji i wychowywaniu cudownego potomka. A tymczasem??? Dlaczego nikt mi nie powiedział o tym, że poród będzie potwornym cierpieniem, i że się będę wstydziła przeć, myśląc cały czas o tym, by nie narobić dziecku na głowę? Dlaczego darłam się w niebogłosy, tworząc najbardziej spontaniczny tekst nowej piosenki pod tytułem "ja już k**wa nie mam siły", naczytawszy się wcześniej o fantastycznych znieczuleniach, technikach relaksacyjnych i innych takich? Dlaczego mamiono mnie opisami fantastycznych przeżyć, wręcz erotycznych, podczas karmienia piersią, gdy tymczasem okazało się , że bezzębny dziamdziak może zmasakrować suty w try miga i domagać się co godzinę dalszej masakry, więcej krwi... I dlaczego dopiero pod koniec jednego z poradników małymi literami było napisane, że jeśli ma się chęć sprzedać swoje dziecko na allegro to powinno się zwrócić do osoby duchownej z prośbą o poradę lub od razu zamknąć się w psychiatryku... Ciekawe... I na czym miało polegać "wzmocnienie i rozkwit związku, gdy pojawia się dziecko", jeśli jedyne co mam do powiedzenia mojemu chłopakowi od miesiąca to: przynieś-wynieś-pozamiataj, nie rób tego tak, możesz mi pomóc?, a może ty go przewiniesz?, nie wk**wiaj mnie, to twoje dziecko, a to se go bierz, nie rozdwoję się, możesz tu łaskawie przyjść? Nigdzie nie przeczytałam o tym, że dziecko drze gębę. Znalazłam wzmianki o tym, że kwili, płacze, marudzi, gaworzy, ale nie ma nic o tym, że ma syndrom "Blaszanego bębenka", znaczy się, że szyby pękają, gdy zaczyna ryczeć od 16.00 do 23.30, by usnąć z uśmiechem i pozwolić mi zrobić siku, umyć się, zjeść coś szybko. Koleżanki mi mówiły: Och, wiesz przy dziecku szybko się chudnie. Teraz wiem dlaczego. Bo nie ma się czasu zjeść. Teraz też się drze, a ja muszę oddać ten felieton i musi być dobry, z puentą, na poziomie, a mam oczy na zapałki i piszę tę jedną kartkę jakieś sześć godzin, gdyż odskakiwać muszę co chwila, bo kupa, bo płacz, bo mleko, bo coś tam i do tego jeszcze burdel w mieszkaniu i kot zazdrosny porzygał się właśnie ostentacyjnie na środku pokoju. Rokendrol, nie ma co...