praca w domu dzieckaa

przenioslam temat bo chyba tutaj wiecej osob zaglada czy ktos z was pracowal badz pracuje w domu dziecka? jak wyglada rozmowa kwalifikacyjna na stanowisko wychowacy a potem juz sama praca? ile godzin w tygodniu itp? kurcze jutro ide na taka rozmowe nie wiem wogole ile osob chetnych od kiedy ta praca itp bo dyr chce utworzyc jakies nowe stanowisko w zwiazku z modernizacja placowki ale ma problemy z kasa . nie mniej jednak mam sie stawic na rozmowe. od niedawna rozpoczelam szkole w ramach przekwalifkowania sie i nie chcialbym z tej szkoly rezygnowac a zajecia mam co drugi weekend( sobota-niedzile) i nie wiem czy dam rade. no oczywscie na razie to sa rozwazania czysto teoretyczne bo pracy jeszcze nie dostalam a chetnych bedzie pewnie wielu

ja bylam wolontariuszka.....zycze powodzenia a nie martwi cie, ze maja problemyz z kasa?

wiesz to chodzi o to ze wladze nie chca dac kasy na przebudowe kilku pomieszczen. cghodzzi o to ze likwiduja najmlodzsza grupe bo wlasiwie takich malych dzieci to maja malutko a brakuje imm miejsc wolnych dla takich dzieci w wieku szkolnym. i dyr chce zrobic taka grupe mieszana ale musi roche przebudowac pokoje lazienki i tp

moze watro sprobowac. powodzenia na rozmowie :)

sprobuje bo nie mam pracy zadnej jak na razie. ale kurcze tak sobie mysle ze to chyba nie jest placowka w ktorej chcialabym pracowac. rozmowy sie obawiam bo nie umiem tak pieknie mowic jak niektorzy nawijaja takie gornolotne frazesy na temat wychowania itp

ale to nie chodzi o scieme tylko czy sie ma podejscie do dzieci , cierpliwosc , umie wychowywac :)

ważne zebys pokazała ze lubisz młodzież dziecci, ze potrafisz sie z nimi ze tak powiem dogadać, złapać kontakt. to moim zdaniem najważniejsze. co im bedzie po osobie która zna torie wychowania, puste frazesy o dupie marynie jak nie bedzie umiała współpracować z wychowankami. nie mówie ze teoria nie jest ważna, ale w praktyce liczy się to czy umiesz pracować z młodzieżą, będziesz przecież dla nich mamą, tatą siostrą i przyjacielem a zarazem musisz być też autorytetem i zdobyć ich szacunek itd. powodzenia ci życzę z całego serca

a jakie sa zarobki w domu dziecka??? powiedzmy taki poczatkujacy wychowawca?

chociaż najbardziej zależy mi na kontaktach z dziecmi. bardzo lubię dotykać krocza małych chłopców.

moja mama przepracowała 30 lat w domu dziecka jako wychowawczyni, miała grupę chłopaków- nastolatków; zarobki małe (pod koniec zarabiała 1300 zł, a jest nauczycielem mianowanym), wielka odpowiedzialność (np. jeśli twój wychowanek coś ukradnie, kogoś pobije itp.- a to się zdarza często- to ciągają cię po sądach; poza tym chodzisz na zabrania do szkół, na rozmowy do pedagogów; no i jesli dziecko zwieje to też się musisz tłumaczyć); mama pracowała w placówce, w której też brakowało kasy i niby była wychowawczynią, ale wychowawcy musieli tam też przygotowywać śniadanka, kolacje; robić porządki; robić lekcje z dzieciakami; a te młodsze nieraz trzeba umyć, zmienić im pościel jak się zsiusiają itp.; to nie jest tak, że siedzisz tam i rozmawiasz przy herbatce z "biednymi dziećmi"; ta praca to zapiernicz non-stop i nawet gdy jesteś w domu to o tym myślisz; aha, i jeszcze wypełnianie papirków typu karty odzieżowe, jakieś plany rozwoju czy cuś w tym stylu; poza tym proszenie się u dyrektorki o każdy wydatek, ciuch dla swojej grupy; a, no i oczywiście trzeba bardzo dziękować osobom, które przynoszą niby "w darze" brudne i podziurawione, kompletnie nie do użycia ubranka dla "biednych dzieci" (na szczęście są też prawdziwi darczyńcy) Plusy? Też są. Gdy po 20 latach przychodzi do Ciebie była wychowanka i mówi: gdyby nie pani, ja bym się stoczyła; a teraz mam dom, rodzinę, pracę...Takie chwile rekompensowały mojej mamie wszystko co złe

A czy będę musiała dzieciakom pupy podcierać ? Bo jestem troszkę brzydliwa

wiesz nie mam pojęcia jakie są dzieci w domu dziecka w którym chcesz pracować; i jak to wygląda; ale u mojej mamy nieraz było tak że na pobudce (tzn. od 6 do 8 rano, gdy się wyprawiało dzieci do szkół itp.) było niewielu wychowawców i moja mama musiała zajmować się także młodszymi grupami, mimo iż nie miała tam wychowawstwa...a wiadomo jak to jest u młodszych dzieci, które nie miały łatwego życia; nieraz się zdarza, że "narobią", albo się posikają, bo rodzice pijani od rana do nocy raczej się nie troszczyli, by maluch miał czysto, sucho i przebrane...ale z reguły, z tego co pamiętam wg opowieści mamy, takie sikanie ustępowało jakiś czas po przyjęciu dziecka do placówki... No i wychowawcy musieli takie posikane dziecko przebrać, czasem tylko dopilnować by samo się przebrało; pomóc się umyć albo dopilnować tego...Normalnie, jak to z dziećmi; nie są to malutkie dzieciaczki, one są w innego typu placówkach; więc przypadki typu "robienie w majtki" to nie codzienność; a jak dzieci zachorują, to też jest sieczka, bo wszystkie się nawzajem zarażają, więc gonisz od jednego do drugiego, martwisz się, denerwujesz czy nie przeoczysz zaostrzenia jakiegoś objawu...czy wszystko będzie z nimi ok już nie wspomnę o weszkach i innych tego typu atrakcjach-- wiadomo jak to się łatwo przenosi z dziecka na dziecko

A jak jakiś większy rozrabia to mogę mu dac w łeb ?

dwie ostatnie wypowiedzi nie sa moje ktos sie podszyl. akurat wiem ze mialabym najmlodsza grupe w ktorej sa malutkie dzieci takie praktycznie od urodzenia. wiem ze nie jest ich duzo ale zawsze. nie bede sie jednak starac o te prace tylko dlatego ze nie mam pracy. doszlam do wniosku ze to nie dla mnie. jestem za slaba psychicznie niestety :-(