Dlaczego lepiej być samemu w wieku 20 lat

\"Imprezy, knajpy, puby, ziomki, wypady, działki, studia, praca, alkohol, nowo poznane dziewczyny, seks, koncerty, melanże\" :O

BNB , czego nie śpisz?:P

Masz racje,baw sie,imprezuj,produkuj wspomnienia....na stateczne zycie masz jeszcze czas.Jestem kobieta ponad 30...ale najlepsze wspomnienia do ktorych wracam najczesciej to własnie te z czasów gdy mialam 19-23lat...szalone czasy:)Zawsze z przyjacólkami wspominamy to jako \"nauke przez zabawe\":P zycia nauczylo:) Nie marnuj młodosci na stale zwiazki:)

Aż trudno uwierzyć że masz 20 lat. Piszesz jak dziecko:) pewnie równie dobrze można kogoś poznać po 70-ce bo całe życie upłynie tylko na zabawie. ŻAŁOSNE ale rób jak chcesz. Tylko uważaj bo gdy dorośniesz w końcu i zmienisz zdanie może być za późno

powiem tyle z pewnoscią jestes za młody aby wejść w poważny związek i byc w nim z zadowoleniem, jesteś w sumie niedojrzałym zielonym owockiem, i to dobrze że jesteś singlem. To czas dla ciebie..ale nie jest obojętne dla ciebie..jak przeżyjesz ten czas. Myslisz że to czas do wyżycia się i do wyszlajania się na zapas a potem nagle już będziesz wyżyty i wyszalany i limit wspomnień zaspokojony na całe życie, i wejdziesz wtedy w poważny i udany związek i będzie fajnie? Błędne myślenie, bo to tak nie działa...zielony owocku. Tak obrazowo mówiąc...jeśli zielony owocek wyszlaja sobie wnętrze i zewnątrz też pojawią się zgniłe ubytki...z takiego zielonego owocka ...nie otrzyma się dobrego i zdrowego owocu. Tak i ty....w czasie singlowania...czy szlajania się....kształtujesz swój mózg, upodobania i potrzeby, mogą się utrwalić każde ohydki i taki będziesz....i z takim ohydnym posagiem wejdziesz w dojrzały związek...i dalej w tym związku będziesz posiadać nabyte potrzeby (nieraz płytkie ohydne i spłaszczone) ................!!!!! To jakkim się staniesz w czasie singlowania...może ci uniemożliwić TWOJE szczęście w przyszłości jeśli założysz rodzinę, małe szanse na szczęśliwy związek, a na miłość zupełnie można stracić szanse, bo źle przeżyty czas singlowania może cię całkowicie pozbawić zdolności do milości do prawdziwego kochania kogokolwiek, i nie łudź się że będziesz żyć wspomnieniami, wspomnienia nie zaspokajają apetytu ale powodują że goni się za ich ponowną realizacją. Śztuką jest mieć tylko takie wspomnienia które są godne i piękne w sensie duchowym, których wstydzić się nie trzeba, które wynikały z dobra i nie spowodowały zła i krzywdy na tym świecie. Zresztą tak naprawdę takie byle jakie wyszlajane wspomnienia zdobyte w czasie żle przeżytego singlowania , są niczym, i wcale się sobie nie wspomina.

ach tak wiem wiem dzięki za poświęcenie chwili. W sumie to co piszesz, może być prawdą, ale ja znam osoby, które w moim wieku miały podobne podejście i teraz są szczęśliwymi żonami/mężami/rodzicami. Twój post brzmi trochę jak ostrzeżenie, ale ja sądzę, że dam radę, nie jestem jak na razie skrzywiony, sądzę, że mogę na prawdę być w przyszłości być dobrym mężem i ojcem, i to nawet nie jest tylko moje zdanie. Tylko, że ja na razie nie mam takiej wewnętrznej potrzeby i wiem, że nadejdzie ten czas kiedy skończy się hulanka, będzie to pewnie w momencie jak skończę studia i będę sam mieszkał, bo na razie nie odczuwam samotności i nie chcę się ograniczać, a za parę lat nie będę miał z kim wypadać, bo ludzie się pohajtają i ja mam nadzieję, że też. Pozdrawiam.