stracilam tyle czasu...

witam.byc moze zakladam kolejny watek z serii "mije zycie jest beznadziejne"ale coz ..takie jest.Nic nie uklad asie po mojej mysli i to nie z mojej winy.Zawsze chcialam sie wyprowadzic z tej dziury-mojego malego miasteczka gdzie nie ma szans na prace ale gdy juz studiowalam dziennie na fajne uczelmi w domu zdarzyl sie dramat.Mam powaznie zachorowala, poltora roku siedzialam z nia w domu,musialam tu wrocic. W miedzyczasie skonczylam studia zaocznie. Nigdzie nie pracowalam, nie inwestowlaam w siebie, nie chodzilam na zadne kursy.Tylko siedzialm w domu, przebieralam ja, mylam a zapomnialam o sobie. Po tym jak zmarla wszystko sie jesz cze bardziej zawalilo.zostalam w domu z ojcem sama.nie gadamy ze soba,nasze rozmwy sprowadzaja sie do teog co mam kupic w sklepie itp.ojciec zle to znosi, widze ze jest zalamany, nie ma sily sie wykapac, umyc, ugotowac.tylko spi i pije alkohol.ja sie chcialam stad wyrwac ale teraz nie zostawie ojca samego bo sie boje ze sie zapije lub cos w tym stylu.jedynym moim wsparciem jest moj narzeczony.niedlugo ma byc slub ale jakos cala radosc mojego zycia prysla,w dodatku szukam tu pracy od paru miesiecy i nic-nikt nie chce 26 osoby ktora nigdy nie pracowala....wpadlam na pomysl zeby sie stad wyprowadzic do stolicy albo innego duzego miasta gdzie bym zainwestowala w siebie.ale jak mowilam boje sie o ojca a poza tym moj narzeczony ma tu dobra prace,wlasnie awansowal na kierownika i ma z tego dobre pieniadze.ale co z tego jak ja juz wariuje w domu.nie chce byc utrzymanka faceta-chce sie realizowac.co ja mam robic?

Z skad jestes?

ja mam podobnie, cale zycie marzyalm zeby uciec ze swojej dziury,a musialam do niej wrocic. cale noc rozmyslam co by bylo gdyby...;( ja ide na staz , zawsze to jakis sposob na zdobycie doswiadczenia

z woj lubuskiego tu tylko bezrobocie jest ja dalej chce siw wyniesc,namawiam faceta na to.ale on nie chce w sumie mu sie nie dziwie bo dlugo prscowala zeby do czegos dojsc.ma doobra prace, fajnych kolegow z pracy.a ja nie mam nic,nawet na karte do telefonu mnie nie stac;( on mowi ze nawet moge siedziec w domu, ze mu to nie przeszkadza ale ja NIE CHCE nie moge myslec o niczym innym, dobija mnie to w dodatku ze strony ojca nie mam wogole wsparcia, zero wdziecznosci..nic co z tego ze pojde na staz jak po tym dalej bezrobocie?? wszystko bylo dobrze do czasu gdy sie nie zaczely problemy zdrowotne w rodzinie...

zdobedziesz jakies doswiadczenie, staz trwa po roku, wyrwiesz sie z marazmu, w miedzyczasie bedziesz szukac, rozwoś cv w promilu 3-40 km, za 2 miesiace czy pol roku moze sie cos w koncu trafic

wiem ze moge isc na staz, wlasnie szukam miejsca gdzie moglabym go odbyc ale w glebi duszy to ja tu nigdy nie bede szczesliwa bo mam za duzo zlych wspomnien i strasznie zaluje ze ominely mnie najlepsze lata studenckie

najgozej rozpamietywac cos czego sie nie da zmienic, sama tak robie, kazdej nocy;(

Ale gdyby on tylko chcial to bysmy stad wyjechali i zaczeli wszystko od nowa. Tu mnie nic nie trzyma. Nie wytrzymuje tej zatrutej atmosfery.. czemu to ja zawsze sie musze dla innycb poswiecac a nikt nigdy dla mnie?

dziewczyno nie mozesz pisac ze zmarnowałas czas, zajmowałas się chorą mamą!!! to nie jest strata czasu! pozatym mloda jestes, masz diopiero 26 lat, ja w tym wieku dopiero studia skonczylam, potem znalazlam dobrą pracę, moze wyrwiecie się do wiekszego miasta jak ojciec dojdzie do siebie?

dokładnie w Skwierzynie, tam nie ma w ogóle pracy

do dobree niesttey o wyprowadzce moge zapomniec moj facet niwe chce i raczej nie moze bo tu ma bardzo dobra prace.a tak ja rzucic i szukac czegos w ciemno to niezbyt rozsadnie ja juz nic nie wiem, nie wiem czy przetrwa nawet nasz zwiazek bo ja nie chce sie tu kisic w tym ubostwie, w tej dziurze do konca zycia..