Uroda w życiu niewiele daje

Człowiek może uchodzić za atrakcyjnego, może cieszyć się powodzeniem, a tak naprawdę wcale nie musi się przekładać się to na jego pewność siebie. Może być zapraszany na randki, mogą Ci prawić komplementy, a w rzeczywistości czuć się samotny i niezrozumiany.

udawana pewnosc siebie jak sie nie ma predyspozycji - daje jeszcze mniej

I po co człowiekowi ci wszyscy adoratorzy, skoro ta najważniejsza osoba ma nas gdzieś?

udawanym kaszlem świnia na uroku nie zyskuje ;-) ale niektóre próbują - płci obojga :-) wystarczy rzucić śwince sztuczną perłe a ona już myśli że jest Moniką Bellucci ;-) wtedy życie staje się dla niektórych znośne bo robią coś dla społeczenstwa ;-)

Nie można pewności siebie budować na podstawie zainteresowania jednej osoby ;)

tak jak ciocia IRENA z wrocławia która na antenie przeszła wszystkie poziomy społecznej egzaltacji i końca nie widać ;-)

Nie pierdziel. WIelce pokrzywdzona

Ale nie uważam się za jakąś wyjątkową z powodu posiadania urody. Po prostu tak mam, że podobam się wielu mężczyznom i uchodzę za atrakcyjną wg opinii innych osób (nie mojej), ale co z tego, skoro nic mi to nie daje. Faceci oceniają mnie przez pryzmat wyglądu, tymczasem mnie razi takie podejście. Chciałabym poznać kogoś, kto doceni mnie za wnętrze, za wrażliwość, dobre serce.

ciesz się że jesteś atrakcyjna bo bycie brzydkim nie jest przyjemnie w tedy nikt cie nie adoruje i jest się samotnym

Kochana, jeszcze nikt nigdy nie docenił "dobrego serca" jak nie szło w parze z twardą d**ą. Tego nie przeskoczysz, jak chcesz żeby ludzie zwracali uwagę na Twój charakter to musisz go pokazać i się tak nie zamartwiać.

Ty naprawdę myślisz, że ludzie atrakcyjni nie czują się samotni? Mylisz się. Zainteresowanie ze strony płci przeciwnej wcale nie musi oznaczać, że nie posiadamy kompleksów, wewnętrznych blokad. Ja jestem np. bardzo zamknięta w sobie.

są osoby zamknięte i ładne ale bądz osobą zamkniętą i brzydką to jest dopiero przerypane

Z tą twardą d**ą to trochę ciężko. Jestem zbyt wrażliwa i kr***a i nie lubię być traktowana przedmiotowo. A niektórzy faceci tak właśnie postępują. Staram się pokazywać, że nie jestem wyłącznie kolejną pustą lalką, ale czasem potrzeba czasu, by się o tym przekonać. Chciałabym poznać kogoś, kto doceni mój charakter, zainteresowania, wrażliwość. Komplementy dotyczące wyglądu bardziej sprawiają mi problem, niż ośmielają.

Może i tak, ale jak już poznacie kogoś i ta osoba zwiąże się z wami, to wiecie przynajmniej, że nie jest z wami tylko z powodu fizjonomii.

Mnie od dłuższego czasu podoba się pewien chłopak, bardzo mnie zaintrygował sobą, ale niestety nie przejawia zainteresowania moją osobą. Tymczasem ja jestem zbyt nieśmiała, by sama próbować. Tak więc widzisz Ble Ble, że i nam zdarza się cierpieć na brak wzajemności, odrzucenie.

Komplementy trzeba nauczyć się przyjmować i nie myśleć o nich za dużo :)

Czarownica z Andaluzji no właśnie nie bo mam prawie 30 lat i nikt mną się nie zainteresował

Heh, ja zawsze jestem w stosunku do nich podejrzliwa. :)

To nie bądź, przyjmij, podziękuj i nie zastanawiaj się jeżeli to Cię krępuje. Nie wszyscy faceci patrzą tylko na wygląd, kiedyś znajdziesz takiego :)

Mną za to interesują się tacy, którzy mnie w ogóle nie kręcą, więc prawie na jedno wychodzi.

Tak zawsze jest, dla każdego ktoś się znajdzie, ale nie jest łatwo szukać :)

Obyś miała rację, Moorland:) Do tej pory trafiałam głównie na typ cwaniackich macho o wysokim mniemaniu, którzy myślą, że byle jakim tekstem są w stanie zbajerować dziewczynę. Odpychają mnie tacy. Było też kilku fajnych chłopaków, niemniej nic do nich nie czułam i byłam w stanie zaofiarować im jedynie przyjaźń. Cenię inteligentnych, wrażliwych mężczyzn o romantycznej naturze, którzy są ciekawymi rozmówcami i żyją na swój sposób, ale z tego, co widzę coraz rzadziej można na takich trafić.

Problem stary jak świat - albo podchodzą ludzie po których widać od razu, że nie nadają się do życia, albo tacy co chociaż nie ma w nich nic złego, to czegoś brakuje. No, ale nic na siłę.

Toż święta prawda. Nigdy nie ma idealnie. Grunt, by mieć dystans do wszystkiego :)

Zgadzam się z autorką. Jestem ładna i wcale mi to nie usłało życia różami. Dwa poważne i długie, ale nieudane związki, teraz jestem sama i bardzo dotkliwie odczuwam samotność. Uroda owszem, pomaga w drobiazgach, przy załatwianiu jakichś drobnych spraw, może inni częściej się uśmiechną i przychylniej traktują, ale nic ponadto.

bycie ładną nie wystarczy,trzeba się jeszcze schludnie ubrać

Jak uroda nic nie daje!!! cóż za hipokryzja kobietom daje bardzo dużo, faceci patrzą GŁÓWNIE na urodę i jak reszta jest ok to można się z taką wiązać a jak brzydka... to choćby nie wiem jaka dobra była to będzie sama. Mówię o brzydkiej kobiecie (nie proporcjonalne ciało, brak piersi, duża nadwaga...) a nie przeciętnej bo to różnica, przeciętna kogoś znajdzie zawsze. A jak jest ładna kobieta to wiadomo i ładnego faceta szuka nie spojrzy na kogoś kto ma jakieś wady urody...

a powiedz jaki miałaś zwykle kontakt z rodzicami? czy od ojca czułaś miłość?

"Mówię o brzydkiej kobiecie (nie proporcjonalne ciało, brak piersi, duża nadwaga...) a nie przeciętnej bo to różnica, przeciętna kogoś znajdzie zawsze. " A to ciekawe, mam ładną twarz, długi zgrabne nogi, fajna jedrną pupę, zadbane dłonie i stopy, jestem szupła ale cierpie na brak piersi. Czy według Twoich kryteriów staje się brzydka? Myślałam, że chociaż będę przeciętna z powodu mojej wady a tu odrazu kategoria brzydula... Dziwne tez jest to, że mimo braku piersi zawsze miałam adoratorów i to nie jakiś brzydali, interesowali sie mna fajni faceci.

No i gdzie się podziewają ci Autorzy... heh :O na darmo tu piszemy?