On, Ona i ja

Witam, od razu zaznaczę, że chcę się tylko wyżalić, z braku odpowiedniej osoby w realu. Chodzi o to, że mam przyjaciela, Maćka. Znamy się od jakichś siedmiu lat, przeżyliśmy razem niejedno, gdy coś się stało jednemu z nas, drugie od razu spieszyło z wsparciem. Jakiś czas temu dotarło do mnie, że go kocham. Pewnego dnia zebrałam się w sobie, aby wyznać mu to, co do niego czuję; zaproponowałam, że zaproszę go do mnie na mieszkanie. Przyszedł, lecz niestety była również obecna moja współlokatorka, która akurat w tamten weekend odpuściła sobie powrót do domu. Siedzieliśmy wszyscy w salonie, rozmawialiśmy, było sympatycznie, choć w głębi duszy irytował mnie fakt obecności Marty (owej współlokatorki) i to, że cały mój rzeczywisty plan na wieczór spalił na panewce. Tego samego wieczoru poszliśmy też do klubu; podpierałabym ścianę gdyby nie kumpel Macieja, który później do nas dołączył. Następnego dnia, gdy wstałam i weszłam do salonu, zobaczyłam, że na sofie śpi Maciek razem z Martą. Nieco mnie to wkurzyło ale słowem się nie odezwałam, wiadomo- nie jesteśmy razem, więc po co miałabym się odzywać w tym temacie. Kilka dni później przyjaciel napisał mi smsa, co słychać, jak tam. Odpisałam mu, że nic ciekawego i widać, że mu się u nas spodobało. Odpowiedział, że owszem i nastąpiła długa litania o tym, jaka to Marta jest cudowną kobietą, czemu go z nią nie poznałam wcześniej, itp. Zrobiło mi się trochę nieswojo, wolałabym, żeby o mnie miał takie zdanie. Nie minęły dwa tygodnie, a zaczęli się spotykać; w niedzielę w wazonie stał bukiet pięknych róż. Marta od razu pochwaliła się, że to od Macieja, że pojechali na jeden z punktów widokowych i tam wyznał jej miłość. Ja oczywiście udałam, że się cieszę z ich szczęścia, choć płakać mi się chciało jak nigdy dotąd. Dwa dni temu słyszałam natomiast, jak się kochali ( mieszkanie ma bardzo cienkie ściany między pokojami). Myślałam, że trafi mnie przysłowiowy szlag, gdy słyszałam ich szepty i wzdychania. Było mi przykro, że facet, którego kocham okazuje miłość innej. Tej nocy już nie zasnęłam, zastanawiałam się czemu wcześniej nie wyznałam Maćkowi swoich uczuć; tylko co by to zmieniło, skoro on wcześniej prawdopodobnie też nie widział we mnie potencjalnej kobiety. Mam mętlik w głowie, tym bardziej, że ostatnio Maciek jest u nas codziennie; praktycznie non stop muszę znosić widok zakochanych. Codziennie w nocy budzę się i płaczę w poduszkę, Mam już dość, zastanawiam się, jak się wyleczyć z tej miłości. Cóż, przepraszam, że tak długo ale naprawdę nie mam z kim o tym pogadać :(

Pogadaj z nim na ten temat, na pewno zrozumie. Skoro znacie się już tak długo i nie macie przed sobą tajemnic to myślę że szczerość jest tu wskazana. Albo pogadaj ze swoją współlokatorką o ile macie dobry kontakt

Ale po co?co to da,upokorzenie?

Tak, z obydwojgiem mam dobry kontakt ale boję się, że taka rozmowa byłaby odebrana jako wtrącanie się w ich związek. Zastanawiałam się nad przeprowadzką,co by już nie oglądać ich wzajemnego okazywania miłości.

Tak, z obydwojgiem mam dobry kontakt ale boję się, że taka rozmowa byłaby odebrana jako wtrącanie się w ich związek. Zastanawiałam się nad przeprowadzką,co by już nie oglądać ich wzajemnego okazywania miłości.

Wyprowadzić się powinnaś, dla własnego komfortu psychicznego. Niestety nic nie powiedziałaś o swoich uczuciach, zarówno współlokatorce, jak i temu chłopakowi, więc do nich nie możesz mieć pretensji. Z czasem zapomnisz, albo może kogoś poznasz, to Ci przejdzie :)

Zaprosiłam go na mieszkanie wtedy po to, żeby mu o wszystkim powiedzieć. Poza tym raczej nie sądzę, żeby oni w kwestii swojego związku brali pod uwagę moje uczucia. A co do mieszkania zaczynam poszukiwania, dziś wieczorem usiądę i przeglądnę oferty, może ktoś szuka współlokatora. Jeśli nie to popytam po akademikach, może mają jeszcze jakieś wolne miejsca.