Pytenie, czy warto walczyć.

Zrób co Ci serce podpowiada, pierwsza myśl jest najlepsza, nie pytaj nieznanych sobie osób co masz zrobić, powodzenia :)

Dokładnie tak.

umow sie z nia

A skąd Ty wiesz, że ona Cię nie chce, nie jest zainteresowana? Po niektórych kobietach tego nie widać, bo są: - nieśmiałe, - ostrożne, - chcą najpierw lepiej poznać faceta, dlatego najpierw nawiązują z nim pseudokoleżeńską relację lub nawet przyjaźń )to też bywa dobry początek czegoś więcej). A w ogóle to, że rzadziej zaczyna rozmowę nie oznacza, że Cię nie chce - może nie ma wyczucia o co Ciebie zapytać, może woli być podrywana niż podrywać. Może za mało wyraźnie okazujesz jej, że Ci się podoba. My, kobiety, też nie czytamy w myślach - to jest odwieczny problem obojga płci, każdy się domyśla, nikt nie wie na pewno i tak jest zawsze z obu stron. Jak Ci zależy, to walcz i nie pytaj - zaproś gdzieś, powiedz coś takiego, po czym nie będzie miała wątpliwości. Zobaczysz, może wtedy się przełamie i zacznie działać. A w ogóle to za mało napisałeś, żebyśmy stwierdzili, czy ona Cię nie chce. Jak mamy Ci poradzić, jak nie wiemy jak ona zachowuje się wobec Ciebie a jak Ty wobec niej?

"gość dziś - chcą najpierw lepiej poznać faceta, dlatego najpierw nawiązują z nim pseudokoleżeńską relację lub nawet przyjaźń )to też bywa dobry początek czegoś więcej). A w ogóle to, że rzadziej zaczyna rozmowę nie oznacza, że Cię nie chce - może nie ma wyczucia o co Ciebie zapytać". Obie uwagi bardzo celne. Jak pisałam, często przyjaźnię się z mężczyznami i zwykle podchodzę do tego właśnie na zasadzie "zobaczymy, kto to jest i co się dalej wydarzy", o ile mężczyzna nie jest zajęty. Jeśli się świetnie rozmawia, ale nie ma żadnych oznak zainteresowania z jego strony ani ja się nie zakochałam, to zyskujemy przyjaźń na lata i partnera do dyskusji na ciekawe tematy. Co do tego, że się nie ma wyczucia, o co zapytać. Niektóre osoby może mają właśnie taki problem. Ja tego nigdy nie miałam, dopóki nie zakochałam się w tym, który dla mnie był właśnie tym. Tak mnie onieśmielał, był dla mnie tak wyjątkowy, że zwykle wygadana zaczęłam mieć trochę problemów z normalną zazwyczaj komunikacją (może to była ta przyczyna, dla której w końcu zrezygnował z tej znajomości?). Nie o to chodzi, że nie wiedziałam o co go zapytać, bo pytań miałam całe mnóstwo, tylko...zaczęło mi brakować po raz pierwszy odwagi, by mu wiele z nich zadać. Bo po prostu tak bardzo mi na nim zależało, że obawiałam się, czy może uzna to za narzucanie się (pytań było dużo) albo uzna, że pytanie go o bardziej osobiste sprawy o których sam nie zaczął mówić to jakieś wścibstwo i przez to się wycofa ze znajomości. Nie robiłam więc tego, a on i tak zniknął.

Nie zawsze intuicja jest niezawodna. Czasem dobrze dowiedzieć się, jak coś się potoczyło u innych. To nie znaczy, że w naszej sytuacji będzie tak samo, ale znając kilka podobnych sytuacji łatwiej przemyśleć, co się powinno zrobić, uniknąć błędów i przewidzieć, co może pójść nie tak.

Często kobieta nie powie wprost,że facet jej nie odpowiada bo jest nie chce nikogo urazić.Często osoby zauroczone,zarówno kobiety jak i faceci widzą to co chcą i brak odwzajemnienia tłumaczą nieśmiałością potencjalnej kandydatki czy też kandydata.Autorze spotkaj się z nią i zapytaj czy chce kontynuować znajomość na bliższej płaszczyźnie.

To też dobra rada. Ale są osoby, które chciałyby się z kimś związać i ta osoba może im si nawet podobać, nawet mogły się w niej zakochać, ale się czegoś boją - np. kolejnego zranienia czy tego, że ich nie zaakceptuje. Albo są jjakieś inne przeszkody. I odmowa wcale nie znaczy, że tej osobie nie zależy.

no to tak można się targować do przysłowiowej 'usranej śmierci'. Autor powinien zapytać się wybranki i tyle.

Najlepsza jest szczera rozmowa, ale nie każdy szczerze odpowiada. Niektórzy, którzy się czegoś obawiają, powiedzą o tym szczerze, a inni po prostu podziękują za zaproszenie i go nie przyjmą, nie spotkają się z kimś więcej.

Autorze tego postu, opowiem Ci coś z własnego doświadczenia. Jestem w podobnej sytuacji, ale z drugiej strony. Jest facet, który bardzo mi się podoba i chciałabym czegoś więcej. Zauważam, że się mną interesuje. I przy nim zapominam języka w buzi. Nieraz nie wiem jak zacząć rozmowę albo wiem jak, ale przy nim mam pustkę w głowie. I nawet nie wiem, czy on widzi, że też mi się podoba. A ja jestem ostrożna i przyzwyczajona, że to facet podrywa, więc trudno mi okazać coś więcej, bo się boję: ośmieszenia, zranienia itd. I to nie jest tak, że mi na nim nie zależy - ja za nim szaleję, a jak stoi obok to z trudem powstrzymuję się, żeby nie powiedzieć mu prosto z mostu jak bardzo mi zależy. Więc jestem na maxa zdystansowana, bo tak trudno mi ogarnąć moje własne emocje. A przy innych ludziach - wszystko normalnie, rozmawiam, żartuję... W takiej sytuacji trudno poznać czy dziewczynie zależy, ale jak się denerwuje, stresuje, to pewnie coś tam czuje. Jeśli jest miła, uśmiecha się, patrzy Ci w oczy, lubi Twoje towarzystwo... to też jest szansa, że coś czuje. Gdybyś jej nie pasował raczej próbowałaby Cię spławić, a gdybyś był natrętny to i zapewne umiałaby być niemiła. Twojego ostatniego pytania nie rozumiem, bo to chyba daleko idące wnioski - dlaczego założyłeś sobie, że jej nie zależy i nie jesteś w jej typie? Bo rzadko kiedy zaczyna sama rozmowę? To nie jest powód, żeby tak stwierdzić. No chyba, że są jeszcze inne...