straciłam kontrolę

nad własnymi emocjami. Mam dopiero 22 lata a jestem chyba okropnie zła i zgryźliwa. Nie umiem pogodzić się z przeszłością, z tym, że bardzo skrzywdził mnie ukochany mężczyzna. Nikt mnie nie rozumie ze znajomych, nie chce ze mną rozmawiać wiec szukam pomocy tutaj. Do psychologa nie pójdę tym bardziej bo pewno też nic nie zrozumie a wyciągnie pieniądze i każe łykać proszki. Okropnie czuję nienawiść czasem do innych, denerwują mnie, zwłaszcza dzieci. Nie umiem sobie z tym poradzić. Wiem, że to wszystko przez to, że kiedyś tak mnie potraktowano. Teraz tak to się chyba objawia. Dawniej po prostu płakałam, teraz już jestem weselsza ale czasem mam takie napady. Co robić?

Jak konkretnie wygladaja te napady?

w pewnym momencie czuję ogromną złość po protu. Na wszytko i wszystkich. Potem, jak już się uspokoję to wiem, że to bardzo infantylne, ze tak robię i myślę. W tych napadach mam ochotę wszystkich po prostu zabić albo im ''dokopać''

myślę że nie masz nikogo i jesteś z Tym sama i że potrzebujesz kogoś bliskiego z kim mogłabyś pogadać i komu byś troszkę zaufała

cofam nie wiem o co chodzi

też o tym myślałam ale nie ma mowy o nowym związku. Bardzo bym chciała się czuć kochana ale się cholernie boję. Nie zniosłabym jeśli znowu ktoś zrobiłby coś złego. A wszyscy, którzy chcę ze mną flirtować od razu liczą, ze jestem ''panienką na raz''. Wyczuwam to sama albo wtedy, kiedy próbują mnie od razu jakoś dotknąć. Nie przełamie się chyba już i musi tak zostać

a poza tym, nawet ci faceci się szybko zniechęcają. Może przez to, że nigdy nie pozwalam na takie śmiałe zachowania a może już widać, że ze mną nie jest coś ok. Ci, którzy mnie się podobają nawet nie popatrzą w moją stronę..