Skąd wziąć pomoc

1 godzinę temu, Gość Katrina napisał:

Gdybym to ja wiedziała.......

Może potowarzyszysz mi w podróży?

Masz ChaD? 

Kilka lat temu przeżyłam straszną tragedię. Po niej codziennie miałam MS i ogromną depresję. Przez rok dosłownie wyłam do poduszki. Nie zależało mi na nikim i niczym. Pewnego pięknego poranka dostałam panicznego ataku lęku. Zdarzył się pierwszy raz więc sądziłam, że umieram. Najgorsze odczucie jakiego w życiu doświadczyłam. Momentalnie zapomniałam o dręczących myślach i depresji. Zamiast się cieszyć, w ciągu kilku minut wezwałam pogotowie (nie mogłam opanować tętna i ciśnienia). Z SOR wysłano mnie na konsultację do dobrej kliniki psychiatrycznej. Po rozmowie z lekarzem trafiłam na oddział. Już po dwóch tygodniach pobytu czułam się jak inny człowiek. Po miesiącu zupełnie ustąpiły MS (nie miałam ich ani raz od kilku lat), depresja, napady paniki, unormowała się psychika. Mogłam normalnie zasypiać, nie śniły mi się koszmary. Zaczęło cieszyć mnie życie i najdrobniejsze sprawy. Miałam wielkie szczęście, że trafiłam na super lekarzy (do tego przesympatycznych), którzy bardzo dobrze dobrali mi leki. Nie zamulały, nie było skutków ubocznych, a stan zdrowia szybko się poprawiał. Od roku nie przyjmuję już żadnych. Pluję sobie w brodę, po co tak długo znosiłam katusze, przy okazji cała najbliższa rodzina zamartwiała się o mnie. 

Nieważne, że znasz się na psychologii. Samej sobie nie pomożesz. Poszukaj mądrego lekarza psychiatry i szczerze z nim porozmawiaj. Pobyt w szpitalu wspominam bardzo miło (tak jak większość tam hospitalizowanych osób), więc i Ty przeżyjesz. Te osoby, które podjęły próbę samobójczą żałowały. I nie było to na pokaz. Powodzenia

1 godzinę temu, Gość Gość napisał:

Masz ChaD? 

Kilka lat temu przeżyłam straszną tragedię. Po niej codziennie miałam MS i ogromną depresję. Przez rok dosłownie wyłam do poduszki. Nie zależało mi na nikim i niczym. Pewnego pięknego poranka dostałam panicznego ataku lęku. Zdarzył się pierwszy raz więc sądziłam, że umieram. Najgorsze odczucie jakiego w życiu doświadczyłam. Momentalnie zapomniałam o dręczących myślach i depresji. Zamiast się cieszyć, w ciągu kilku minut wezwałam pogotowie (nie mogłam opanować tętna i ciśnienia). Z SOR wysłano mnie na konsultację do dobrej kliniki psychiatrycznej. Po rozmowie z lekarzem trafiłam na oddział. Już po dwóch tygodniach pobytu czułam się jak inny człowiek. Po miesiącu zupełnie ustąpiły MS (nie miałam ich ani raz od kilku lat), depresja, napady paniki, unormowała się psychika. Mogłam normalnie zasypiać, nie śniły mi się koszmary. Zaczęło cieszyć mnie życie i najdrobniejsze sprawy. Miałam wielkie szczęście, że trafiłam na super lekarzy (do tego przesympatycznych), którzy bardzo dobrze dobrali mi leki. Nie zamulały, nie było skutków ubocznych, a stan zdrowia szybko się poprawiał. Od roku nie przyjmuję już żadnych. Pluję sobie w brodę, po co tak długo znosiłam katusze, przy okazji cała najbliższa rodzina zamartwiała się o mnie. 

Nieważne, że znasz się na psychologii. Samej sobie nie pomożesz. Poszukaj mądrego lekarza psychiatry i szczerze z nim porozmawiaj. Pobyt w szpitalu wspominam bardzo miło (tak jak większość tam hospitalizowanych osób), więc i Ty przeżyjesz. Te osoby, które podjęły próbę samobójczą żałowały. I nie było to na pokaz. Powodzenia

Jak już mam mówić o diagnozie, to jest to schizofrenia paranoidalna. Czyli najgorsza z możliwych. Szczerze mówiąc czuję wielkie wahania nastroju ale nie jak w Chad, bo są za częste. Myślę, że mam Borderline ,ale tego mi żaden psycholog nie powiedział. Gadałam z psychiatrą nieraz. Lekceważą mnie.... mam coś tak H.u.jowego w osobowości, że nawet lekarze ze mną nie chcą rozmawiać, lekceważą.... ale może być i tak ,że tam gdzie mieszkam nie ma lepszych lekarzy no i wyboru też nie ma...

Zyjesz?

36 minut temu, Gość gość napisał:

Zyjesz?

No niespodziewane, ale tak..

Ale nigdzie nie pojechałam. Siedzę w domciu, słodkim domciu i piję wodę. Przegotowaną wodę. Nic mi więcej nie potrzeba...oprócz szklanki pelnej wody...taka piosenka nowa/ nie rymowana 

Wodę ognistą?

Nie . Wodę błotnistą

Smak błota...pycha 

Miastową chlorowaną? Czy gorzej Warszawską?

Wiejską źródlaną

To nie błotnista.

A Ty co robisz, gościu anonimowy?

Jeszcze nie śpię Wypiłem herbatę cytrynową ale na wodzie miejskiej chlorowanej. 

Samopoczucie dziś lepsze?

Masz paraliż twarzy, że tylko tą minę robisz?

Przed chwilą, Gość gość napisał:

Samopoczucie dziś lepsze?

Hahahahhaa tak. Bez powodu jak zawsze. 

Przed chwilą, Gość Katrina napisał:

Hahahahhaa tak. Bez powodu jak zawsze. 

Może po tej wodzie?

3 minuty temu, Gość gość napisał:

Może po tej wodzie?

Łączysz fakty...bravo Sherlocku!

Dobra zmykam. Jeżeli ta woda faktycznie pomaga, to pij dużo Miłych snów.

4 minuty temu, Gość gość napisał:

Dobra zmykam. Jeżeli ta woda faktycznie pomaga, to pij dużo Miłych snów.

Miłych i Tobie!