Co byście zrobili?

Pisze z takim oto problemem - powoli rozglądam sie za praca, ponieważ skonczyl mi sie macierzyński, a chce tez wyjsc "do ludzi" po ponad roku z dzieckiem;-) Znajoma poleciła mi, żebym podesłała CV do jednego z miejsc. Pani kierownik zaprosiła mnie na rozmowę, wiadomo było, ze "znajomosc" na niewiele sie zdadzą i ja rowniez nie chciałabym byc przyjęta na tej zasadzie. Dodam, ze to sieciowa firma, juz pominę specyfikę. Rozmowa troche przerost treści, wg klucza - lanie wody i takich rozmow nie lubie. Ale do rzeczy - pani kilkukrotnie upewniala sie, ze mam z kim zostawiać dziecko, ze w razie choroby l4 na 2, Góra 3 dni, wiec musi miec mnie kto zmienić, a znajoma, ktora tam pracuje, co zagadała, zeby to CV przynieść jeszcze uprzedziła, ze po zatrudnienie składam podanie do żłobka. Rozmowa była w sumie ok, starałam sie uśmiechać i nie spinać, wiem, ze po mnie tez były inne osoby umówione. W poniedziałek, zgodnie z umowa, pani zadzwoniła, podziękowała za spotkanie, ale odmawiała. Nie przejęłam sie jakos zbytnio, pomyslałam sobie, ze bardzo możliwe, ze odmowa stad, ze mam to małe dziecko, a taka osoba bywa kłopotliwa dla pracodawcy. Nikt nie drążył tematu, a ta pani kierownik sama z siebie zapytała znajomej czy zależało mi, bo robię wrażenie niezaangażowanej w prace (?:O). Mam przerwy w CV i moze stad taki wniosek, z tym, ze pytania o luki sa raczej nie na miejscu, a zycie rożnie sie układa, mogłam w tym czasie np poważnie chorować. Co lepsze - przyjęta została osoba bezdzietna, ciekawe prawda?;) Mam teraz ochotę zadzwonić tam i kulturalnie przekazać co myśle i zapytac skąd wniosek, ze jestem niezaangażowana? Uwiera mnie to troche, bo kobieta mnie oceniła po jakichś swoich pozorach, dac spokoj czy powiedzieć? Dla mnie to raczej malo klasy wykazała:O Co myślicie?

Proszę o wypowiedzi.

Jesli tak zrobisz to postawisz ta znajoma w glupiej sytuacji a i tak nic to nie zmieni. No ale zrobisz jak chcesz

Niby tak, ale dziwi nie podejście tej kobiety, bo ona sama w sumie zaczela dziecinadę, a to, ze sie dowiem było oczywiste. Nie wiem, moze myślała, ze sie rozpłacze?:O

Szkoda, ze nikt wiecej nic nie pisze.

Dzień dobry, moze jeszcze ktos sie wypowie?

Postawisz koleżankę która nadal tam pracuje i chciała Ci pomóc - w naprawdę niekomfortowej sytuacji. Ja bym sobie odpuściła. Absolutnie jednak rozumuem Twoje rozgoryczenie.

09:12 tak, pewnie macie racje, w sumie to nie było sensu tam składać podania, wczoraj wieczorem olałam to, a dzis rano znowu mnie to wkurzyło.

Zostaw to za sobą i idź dalej. co Ci da to wyrzucenie z siebie "co myślisz"? nie zatrudnią cię przecież :D Wyjdziesz na furiatkę niezrównoważoną emocjonalnie. Zatrudnili inną osobę, koniec i kropka, szukaj pracy dalej. Naprawdę, czasem warto nie odzywać się kiedy jest się wzburzonym, przemysleć, ochłonąć i zachować się z klasą. PS. koleżance byłoby za Ciebie wstyd

11:02 wstyd, moze i masz racje, z tym, ze nie zamierzałam tam dzwonić i rzucać k*****i, tylko powiedzieć kulturalnie, ze po co jakies frazesy "bardzo miło było sie spotkać":D skoro za plecami baba rzuca, ze nie wyglądam na osobę zaangażowana?:O ok, ochłonę i sie uspokoję:P nie wiem, moze ja zdziwił moj spokoj. Dziwna kobieta.