Izoluję się od innych,help!

tak, właśnie...nie przychodze na spotkania, nie dobieram telefonów, wykręcam się od spotkań...nie wiem co się ze mną dzieje, może to, że siedzę w domu, zmieniłam się, tylko mój chłopak mi nie przeszkadza (choć też czasem) i siostra...reszta? eh, smutno mi i głupio, ale nie mogę byc tak zzyta ze znajomymi, jak dotychczas, bo za 2 m0ce wyjeżdżam USA już na zawsze i wiem, że bym chyba umarła z tęsknoty :( :( :( głupia jestem, staję sie odlutkiem, czy spotkania raz na 2 tyg ze znajomymi to nie chore? albo ta zima tak na mnie działa, albo stałam się zadufana w sobie egocentryczką, że juz innych nie potrzebuję :o :( :( :(

odludkiem i DO usa :/ juz gafy strzelam nawet

:(

zima robi z nas zaspane niedzwiedzie. Wiasna przyjdzie i wrocimy do normy. Bez paniki:)

no i wyjazd, zawsze to stres. Ja tez pisze z zagranicy, tyle ze blizszej, ale wierz mi - przezyjesz i dasz rade. Wszedzie sa ludzie, a miedzy nimi sa fajne egzemplarze. Pozdrawiam

dziekuję :) właśnie uwierzyć w to nie moge, żeby tak ta pora roku na mnie działała, w sumie racja :) ale głupio tak z tymi znajomymi, w końcu straca do mnie cierpliwość :o

a dawno wyjechałaś? i długo jestes za granicą? oj, wybacz,że tak pytam..ale mam w sobie sporo wątpliwości, boję się, że będę sama jak palec, a teraz tak wszystkich odrzucam :/

a z drugiej strony doczekać sie ie mogę, bo w moim przypadku, wiosna przyniesie nie tylko symboliczne odrodzenie duszy, ale mnie samej i juz bym chciała, się wziąść z siebie, ale póki co nie potrafię ...

1 rok i dwa miesiace dokladnie dzis. I wyjezdzalam w strasznym stresie, a teraz jest OK. Nie rajsko ale dobrze.

ja milo przeczytać, że komuś się udało:) zycze więc coraz wiecej rajskości:) ja już bym chciała tam być, zacząć działać, a nie to oczekiwanie nawet nie wiem na co ...

Nie boj sie instynkt zadziala. Na poczatku ma sie takiego kopa ze sama sobie bedziesz sie dziwic i zrozumiesz jak wiele o sobie nie wiesz. Ja jestem soba sama mile zaskoczona. Cale zycie miala sie za osobe niespecjalnie zaradna, no w Polsce lekko przegrana. A tu radze sobie dobrze, i z praca, i z ludzmi, i z jezykiem. A mam juz 43 lata. Mysl pozytywnie a bedzie dobrze , lece banalem - wiem, ale tak to juz jest. Prawdy oczywiste w naszych czasach zgraly sie i oklepaly do bolu. Ja ci troche tej "ameryki" zazdroszcze...:)