Gdzie sa fajni faceci?

Hmm, zadam Ci bardzo osobiste pytanie - czy to Ty jesteś dddd2? Bo już się pogubiłem. Jeśli nie to odwołuję \"znów\" i bardzo przepraszam.

A skąd wiesz? Może dałbym rady. Poza tym, że marny ze mnie był by nauczyciel, bo sam w tym zakresie niewiele umiem.

Nie przepraszaj. :) Może i byś dał radę, tylko wątpię, że to co bym ugotowała byłoby jadalne. Ludzie by sie zatruli, a nie chce mieć nikogo na sumieniu.

Eee tam. Skoro ja nawet potrafię coś jadalnego stworzyć jak mam \"wenę\" to Ty też dała byś radę.

Tak, jadalnego... ale tylko jeden raz ;)

Aha, czyli nie jesteś dddd2 /ewnetualnie miała jakiś inny nick (oczywiście poza tekstem Lipnickiej)- wybacz durne pytanie, ale przy tych pomarańczowych nickach to się gubię.

No dobra, to byśmy się podzielili - ja pizzę, a Ty byś pozmywała :P

Tam wcześniej miało być \"miałaś\"

Jestem - mam rozdwojenie jaźni. No, moglibyśmy sie podzielić obowiązkami. Ty gotujesz i zmywasz, ja jem i podziwiam Twój talent kulinarny. Jakbyś czytał uważnie, to wcześniej pisałam, ze nie umiem zmywać.

trochę nierówny podział :(

To może zrezygnujmy z tego kursu. Muszę już iść i zrobić cos bardziej pozytecznego niz stukanie w klawiaturę. Ty chyba też mówiłeś, że masz zadania na weekend, więc już Cię nie zagaduję ;)

No tak, zadania częściowo zrobione. Ale muszę odeść od kompa wreszcie, trochę odpocząć. I Ciebie, już też nie będę zamęczał. Miłego wieczorku.

Ja to Cię jednak podziwiam. Gdybym ja miała zrobić przez weekend jakieś zadania, to zabrałabym się za nie najwcześniej w niedzielę wieczorem (ale znając swoje chęci do pracy do pewnie dopiero w nocy) :P A Ty tymczasem popołudniu piszesz, że juz skończyłeś

Musisz wycofać ten podziw w tej sprawie. Bo zrobiłem je tylko częściowo. Postanowiliśmy z kumplem, że oddamy po terminie. Ja bardzo nie lubię robić pod presją czasu, a ciągle sobie zostawiam na ostatni dzień.

Robić coś po terminie to moje ulubione zajęcie. Też zawsze wszystko zostawiam na ostatnia chwilę albo w ogóle nie robię. Po co się przemęczać :D

Ja miałem taką \"kumulację\" nicnierobienia podczas ostatniej sesji. Jak na to teraz patrzę, to chyba była jakaś deprecha - totalna niemoc.

Za to masz szansę się poprawić. Już niedługo będziesz miał kolejną sesję :)

A to prawda. I mam nadzieję, że wytrwam w obecnej przyzwoitej \"formie\".

I tego Ci życzę :) A widzę, że dziś humor już lepszy

Dziękuję. Lepszy :), chociaż jestem zmęczony A jak Twój?

Widzisz, jak jednemu się polepsza, to drugiemu pogarsza. A zmęczona to ja jestem nieustannie, nawet po przebudzeniu.

Może masz depresję?

Może... A coś Ty taki troskliwy?? :P

Hmm, troskliwy? Bo ja wiem. Nie lubię po prostu jak ludzie cierpią.

No dobra, więc nie jesteś troskliwy. :P Ja nie cierpię z powodu depresji. Cierpię, kiedy sie oparzę w palec, albo kiedy trzeba wcześnie wstać, albo kiedy nie ma ciepłej wody i muszę sie myć w zimnej, albo kiedy mam mało czasu do wyjścia i wiem, że nie zdążę sie pomalować i jeszcze z bardzo wielu innych powodów

To dobrze, jeśli nie cierpisz z powodu depresji. Bo niestety nie tak łatwo sobie z nią poradzić, chociaż jest całkowicie uleczalna. :(

Skąd wiesz? Chorowałeś?

Nie wiem. Ostatnio jak zacząłem o tym czytać - to zacząłem się zastanawiać, czy aby to mnie nie dotyczyło - przez dłuższy czas totalne poczucie zdołowania, braku perspektyw. Poczucie niemocy - nazywane przeze mnie lenistwem. I kulminacja - takie już prawie dno - \"olanie sesji\" - ucieczka w pomysł rzucania tych studiów i szukania pracy (szukania zupełnie też nie podjętego). Tylko jakoś tak się złożyło, że \"przez przypadek\" nagle powiało mi w żagle. I jakby otworzyłem oczy.

To chyba raczej nie była depresja -przez przypadek się z niej nie wychodzi. Poza tym depresja kojarzy mi się z czymś, z czym człowiek sam sobie nie poradzi. Tylko z pomocą drugiego człowieka się wyleczy.

Właśnie wyczytałem ostatnio, że czasem zdarza się z niej wyjść samoistnie - tak nagle. Ale to chyba raczej nie często się zdarza. Prędzej sytuacje takie, że ktoś nie dostrzega w sobie tej choroby, coś \"nie gra\" ale jakoś to do niego nie dochodzi, że to depresja - i nagle sobie to uświadamia i zaczyna podejmować leczenie. Może to rzeczywiście nie była depresja, może lekki stan depresyjny (jeśli coś takiego istnieje). Właściwie to nie ma większego znaczenia, bo obecnie jest dobrze. :)