.nie chcę mi się żyć...

.bo jestem traktowana jak przedmiot, nie pamieta o moich urodzinach, imieninach, baba jest tylko do sprzatania i zajmowania się domem, dostaje prezenty z przeceny, ciagle mi przygaduje, zmarnowałam sobie życie przez niego, nie mam dokad pójść, ma 5 letniego synka i muszę z nim być, rodzina przez niego się ode mnie odwróciła. Nie czekam na odpowiedzi, jest mi poprostu smutno bo nie mam poza moim syniem nikogo, brak mi już łez, dziecka też nie chciał, kazał tak po prostu usunąć......a najgorsze że muszę tu być, bo pod most nie pójdę, chciałabym zasnąć i się nie obudzić....

Ciesz się ze nie masz więcej małolatów:P.To dopiero wtedy byś miał przesrane:P.Ale i tak za sytuację chyba możesz siebie winić że sobie lepszego nie znalazłaś:P.

kazdy ma czasem takie mysli.

Ja jak sie posprzecczam z mężem też mam mysli podobne do twoich

to nie sprzeczka to zmarnowene 8 lat i nie wiem co dalej

pogadaj z rodzicami, wyżal się. Na pewno pomogą Ci się uwolnić od tego pseudofaceta.

Ja ostatnio tez porzadnie posprzeczałam sie z mężem ale dwa dni i przeszło. U Ciebie też tak bedzie mam nadzieje

oni już nie chcę abym się żaliła, zostawili mnie wszyscy tak po prostu dlatego że się zakochałam

Zabulko a ile masz lat jesli można

nie chodzi o sprzeczkę, o traktowanie, nie będę przcież żebrać o miłość

wstyd się przyznać 34 i nie mogę sobie poradzić

Ja jestem z wrocławia a Ty?

Swarzędz

nie moge zajarzyc. Kóło jakiego wiekszego miasta?

Chyba koło warszawy, tak?

koło Poznania

Szkoda ze nie koło wrocka. Bo z checia umówiłabym sie z Toba na kawke

brak mi słów jak mi ciężko, bo nie ma gdzie pójść

zawsze taki był?

Nie wiem co kochanie Ci napisac bo jest mi bardzo przykro

nic, tak musi być. Umierała moja babcia i martwiła się o mnie. Prosiła boga żebym była szczęśliwa

czasami myślę że go w ogóle nie ma. Za co ja tak cierpię. Gdybym wiedziała naprawiłabym to co zepsułam ale nie wiem co

no ale coś robisz ? pracujesz ? masz jakieś koleżanki ? czy tylko siedzisz w domu, nic nie robisz zeby zmienić swoją sytuacje i narzekasz ze sama się nie chce zmienić ?

pracuję, ale poza tym nic nie mogę zrobić, mam dziecko którym trzeba się zająć i wygląda to tak: praca-dom-praca-dom-praca. Co tu zmienić. Nie mam czasu na przyjaciól bo niby kiedy, jak wracam o 17 to do 19.30 muszę się zająć dzieckiem, potem kąpiel, położyć spać, rano 6 na nogach odwiźć dziecko do przedszkola i tak w koło. Jak to zmienić gdy brak czasu

w weekendy chyba nie pracujesz no nie ? więc przynajmniej weekendy wyglądają inaczej. masz dostęp do neta to poszperaj co ma do zaoferowania mieszkańcom twoje miasto, jakiej pomocy udziela urzad gminy itp a udziela najrozmaitszej - począwszy od zapomogi finansowej, po pomoc prawną, psychologiczna itp. przeżywasz niejako kryzys w rodzinie to wal do psychologa za friko, wywal się co cię boli, czego byś chciała - może ci podsunie xciekawe rozwiązania nie tylko natury psycho ale i fizyko co jak i gdzie organizowane jest żeby cie wyrwac i ożywić.

nie pomoże wylądowałam w szpitalu już bo tez nie chciało mi się żyć i przyszła baba psychiatra i chciała ze mnie wariatkę zrobić, nie wierze w lekarzy i ich pomoc

ale ja ci nie proponuje lekarzy...........hhehhehee ty chyba rzeczywiscie po prostu chcesz sobie posmęcić .

umarl moj piesek

......żarty więc ide spać i wcale nie jest tak mi wesoło jak tym co tu zagladaja...jest mi smutno i chciałam się wygadać......bo nie mam już nikogo

żal mi sie zrobiło żabko. jak cos to dam ci e-maila