Historia Cordon Bleu

Opowiem wam historię piękną, chociaż trochę smutną. Było to dawno dawno temu, dużo wcześniej, zanim wynaleziono mrożonki i kuchenkę mikrofalową. W tamtych czasach nie było owijanej w celofan pizzy ani lazanii w foremce do zapiekania. Ludzie nie jedli plastikowymi sztućcami na kartonowych talerzach. Aby kupić świeże produkty, chodzili na targ. W domu gotowali na kuchenkach gazowych i jadali wszyscy razem, siedząc przy stole. To było bardzo dawno temu, w czasach, gdy nie istniała nawet Coca-Cola i gdy dziec***iły wodę. Wówczas osobę, która umiała bardzo dobrze gotować, nazywano „Cordon-Bleu”. To dziwne określenie było odniesieniem do błękitnej wstęg, noszonej przez osoby odznaczone Orderem Ducha Świętego, czyli najwyższym odznaczeniem monarchii, ustanowionym przez Henryka III. W tamtych czasach na wstęgę mówiło się «cordon». Stąd wzięła się nazwa: Cordon-Bleu. Pewnego dnia jeden z takich wspaniałych kucharzy wymyślił wyjątkowo wyborny sposób przygotowania eskalopek z cielęciny. Eskalopki to cienkie chrupiące plastry mięsa, zwykle obtoczone w bułce tartej i usmażone na maśle. Najlepsze eskalopki są z cielęciny. Są również najdroższe, bowiem cielęcina to mięso delikatne, smaczne i bardzo wyszukane. Zamiast smażyć je tak jak zwykle na patelni, ów kucharz postanowił na każdym plastrze mięsa położyć plaster soczystej szynki oraz gruyère – wyśmienitego sera produkowanego w Szwajcarii. Następnie złożył na pół, obtoczył w bułce tartej i usmażył na maśle, doprawiając solą i pieprzem. Podawał z sosem ze śmietany, szalotek i białego wina. Efekt był znakomity: ser gruyère się roztopił, dzięki czemu eskalopki były dwa razy bardziej soczyste. Ciepła szynka o wybornym smaku nadawała charakter całemu daniu. Goście byli zachwyceni. Na cześć tego kucharza, «Cordon-Bleu», danie wedle jego przepisu nazwano «escalopes Cordon-Bleu». Stało się ono tradycyjną francuską potrawą, serwowaną na specjalne okazje. A potem nadszedł taki dzień, w którym ludzie wpadli na pomysł produkowania «escalopes Cordon-Bleu» przemysłowo, w fabrykach. Sukces był natychmiastowy. Danie okazało się idealne do gastronomii. Zadaniem kucharza było tylko otworzyć opakowanie, podgrzać eskalopki Cordon-Bleu i gotowe! Były to lata 80. ubiegłego wieku. Dotychczas rzadko serwowane, eskalopki Cordon-Bleu stały się podstawowym daniem w szkolnych stołówkach i znalazły się wśród najtańszych dań w barach szybkiej obsługi. Najtańsze? Ale jak to możliwe? To proste. Cielęcinę zastąpiono mięsem kurczaka, potem mięsem indyka, a w końcu masą na bazie mięsa formowanego (połączonych kawałków mięsa), co jest jeszcze tańsze. Ser gruyère zastąpiono kleistym płynem przypominającym topiony ser (tak jak w cheeseburgerze z McDonalds). W niedawno przeprowadzonym badaniu, opublikowanym w American Journal of Medicine, profesor Richard DeShazo porównał nuggetsy sprzedawane przez dwie duże sieci fast food. Po dokonaniu analiz, okazało się, że głównym składnikiem tych smażonych kotletów z kurczaka w panierce wcale nie jest mięso (czyli tkanka mięśniowa), lecz 50 do 60% stanowią tłuszcz, nerwy, kości, żyły, tkanka łączna i chrzęstna. Smacznego :(

dzieki :-) ja np.nie jem nic z McDonald(bo bym sie wyzygala na miejscu)nawet ten cuchnacy odor McDonalda na ulicy robi ze ide na druga strone.Nie lubje zadnych serdelkow, mortali itp. kupuje kawalek prawdziwego miesa ,kupuje ryby i kurczaki.I NIE JEM NICZEGO WYPRODUKOWANEGO W CHINACH!

za górami za lasami była księżniczka która się bawiła kootasami