stosunek do chorych ludzi

obserwuje od jakiegoś czasu jak traktuje się ludzi chorych nie na jakieś straszne choroby ale grypę, anginę itp. którymi można się zarazić. Takich ludzi się omija, nie odwiedza, nie pomaga się im. Ludzie boją się być chorzy, ok rozumiem. Tyle ża na codzień spotykają tylu inych ludzi o których nie wiedzą czy nie są czasem też chorzy... ach może przesadzam. Ale dla mnie jest to nie fair. Zwłaszcza że jeszcze całkiem niedawno jak się mówiło : jestem chora, leżę w łóżku to po drugiej stronei słuchawki słyszałaś zaraz cię odwiedzą, kupć ci cytrusy? dziś tylko no to się kuruj, a to spotkanie za tydzień w sobotę lepiej przełóżmy bo wiesz jeszcze możesz zarżać... ok rozumiem keidy mówi mi tak koleżanka która niedawno przeszła chorobę nowotworową i jej odporność jest niska, ale... ludzie któzy są normalnie zdrowi, nie bardzo rozumiem. Właśnie leżę w domu z anginą ropną, tak jest bardzo zakaźna, ale... mieszkam od półtorej roku sama. moi rodzice mieszakają ode mnie około 100 km. Momentami miewam bardzo wysoką gorączkę, właściwie nie powinnam wychodzić z domu wcale. czuję się paskudnie. no ale muszę iść po zakupy przecież, wstać zrobić sobie jedzenie. z całej mojej gromady przyjaciół, koleżanek, znajomych nikt nawet nie zaproponował że mi pomoże. mi się wydaje to nieludzkie, bo ja zawsze w takim przypadku pytam jak mogę pomóc... no ale może jestem czeopialska.

czy tylko ja tak mam?

Nie jesteś czepialska. Zachowałaś jeszcze człowieczeństwo w sobie, a reszta znajomych i tak zwanych przyjaciół - no cóż ..... może czas na zweryfikowanie tego grona? Niestety do tego te nasze koszmarne czasy doprowadziły, smutne to bardzo.

tak ludzie są egoistami i patrzą tylko na swoje potrzeby i wymagania. niestety.

A ty sama latasz z cytrusami po znajomych? :D Gdybys miala szacunek do znajomych to wiedzialabys ze nie zaprasza sie ich gdy w domu porozsiewane sa wszedzie wirusy. Takie czasy ze jedzenie przetworzone na sto sposobow,pelno chemii itp. Czlowiek juz nie ma takiej odpornosci jak kiedys. Z racji tego ze czasy sa teraz strasznie drogie i leki rowniez,ludzie wola unikac innych. Tez to musisz zrozumiec.

Ale zapytać się, czego potrzebuje i zrobić zakupy - to chyba nie jest nic wielkiego, prawda? Przecież nie musi nikt godzinami u chorej osoby przesiadywać. Tak myślę. Bez przesady z tym zarażaniem się. No chyba, że od razu wszyscy tacy delikatni się zrobili :P ale z drugiej strony na chlanie i imprezy siły są. Więc ??

właśnie napisałam że tak właśnie robię... nikomu niczego nie narzucam, nie zapraszam, nie proszę o pomoc... choć kiedy ktoś z moich znajomych jest chory zawsze pytam czy czegoś potrzebuje, czy moge mu jakoś pomóc??? ja to nawet starm się zrozumieć, tyle że zastanawiające jest to że kiedyś tak nie było.

Moi znajomi mieszkaja z rodzicami,wiec mysle ze oni robia zakupy w razie czego :D

ja wychodzę z założenia ,że jak będę czegoś potrzebować to się sama zgłoszę o pomoc:D reszta moich znajomych , rodziny o tym wie więc nie zawracają mi gitary jak leżę w łóźku :D

no właśnie a ja mieszkam sama. jestem po rozwodzie. cała moja rodzina mieszka conajmniej 100 km ode mnie.

miserious - a sąsiedzi????

piszesz , że masz znajomych - zadzwoń i poproś o pomoc:)

a byly maz nie moze pomoc? :)p a po drugie nie rob z siebie obloznie chorej tylko zbieraj dupsko i won do sklepu. Nauczyla sie wygody i sluzba jej sie marzy :D

to mieszkanie kupiłam niedawno. nie znam moich sąsiadów wcale. masz rację jak nie poproszę o pomoc to jej nie dostanę :) tak poproszę koleżankę która najbliżej mnie mieszka... masz rację.

były mąż - nie ma prawa wiedzieć gdzie mieszkam... znęcanie się psychiczne. spoko - ja sobie dam radę. chodziło mi tylko o zjawisko i traktowanie innych...

Ludzie są okrutni, bo nie mają w sobie za grosz zrozumienia, a co gorsza, ci co mają są świetnymi aktorami.

chcesz powiedzieć że nie znasz nikogo kto ma w sobie choć odrobinę empatii?

nie moge juz sluchac tych lamentow. mnie jakos nikt nie pomagal nigdy. sama z goraczka nieraz zasuwalam do sklepu jak cos potrzebowalam czy odprowadzalam dziecko do przedszkola. ba...nawet chodzilam do pracy i musialam udawac zdrowa :)

autorko, tak, jak sama piszesz - jesteś po rozstaniu z mężem, co się nad Tobą psychicznie znęcał, no i, sorry, ale trochę takich "czarnych okularów" Ci zostało... czasem ludzie pomagają bardziej chętnie, czasem - mniej, ale to nie znaczy, że WSZYSCY są pozbawieni empatii, itd; na pewno - przykro chorować samemu, no, ale niestety, takie sytuacje się zdarzają - nie ma co w sobie pielęgnować poczucia krzywdy i pretensji do całego świata, bo nic Ci z tego nie przyjdzie

po pierwsze monster nie ty jedna chodziłas chora do pracy ja tez ta robiłam dopóko nie dorobiłam sie powikłsań po grypie i z osłabionym miesniem sercowym wyladowałam w szpitalu... ja nie lamentuje - pisze o zjawisku... nie umieram z głodu i pragnienia... nie mysle tez ze ludzie sa pozbawieni empatii - to było do osby powyzej mnie - wrecz przeciwnie - znam wiele empatycznych osób. tu nie chodzi o poczucie krzywdy ale zamykanie sie ba innych... o zjawisko. jesli chodzi o mnie to poimo wszystko mam raczej rozowe okulaary na nosie i wierze ze ludzi sa z natury raczej dobrzy niz zli!

ale o jakie zjawisko Ci chodzi, bo nie rozumiem? że upada zwyczaj biegania z cytrusami do chorych znajomych?