Uderzyłam sześciomiesięczne niemowlę

Ja nie będę mówić że jesteś nienormalna czy naskakiwać na Ciebie bo każdy tu to robi. Z jednej strony wiem co czujesz i Cię rozumiem, sama siedzę w domu z dzieckiem a partner żyje pełnią życia w dodatku kasy ciągle brakuje i ja sobie na dużo rzeczy pozwolić nie mogę . Nie pracuje ale czekam aż syn pójdzie do przedszkola wtedy sobie wszystko nadrobię . Mnie też ponoszą nerwy, dopada zmęczenie i bezsilność zwłaszcza gdy jest mi ciężko a jestem tylko człowiekiem a partner zachowuje się tak jakby niczemu nigdy nie był winny i nic go nie obchodziło. Czasem muszę robić kilka rzeczy w tym samym czasie i nosić dziecko na rękach bo płacze i olacze, i też mam ochotę coś rozwalić w coś uderzyć....ale nigdy przenigdy nigdy i jeszr nigdy nie uderzyła bym syna. Wiem że pewnych rzeczy się nie kontroluje ale to nie jego wina że siedzę w domu to nie jego wina że jest jak jest. On płacze bo mu źle a ja w złości siadam biorę go i przytulam mocno do siebie żeby ochłonąć i uspokoić się żeby moje frustrację nie przechodziły na dziecko. Nie wyobrażam sobie uderzyć tak bezbronna i niewinna istotę już prędzej bym partnera patelnia zdzieliła ale nie dziecko. Samemu nie łatwo jest czasem dojść do siebie może potrzebujesz pomocy specjalisty . Bo depresja to choroba , szukaj pomocy za nim dojdzie do tragedii.

a ja myślę, że to prowo kolejnej niedzieciatej, ma pokazać jakim strasznym piekłem jest urodzenie dzieci,poza tym nikt normalny nie napisze na forum ze uderzył szesciomiesieczne dziecko, bo to znecanie sie i można zgłosić odpowiednim organom