Powiedziałam dość !

Elizka__ Gratuluję i zycze wytrwałości. Na poczatku jest cięzko ale z kazdym dniem lzej. Ja poczułam wielką ulgę, uwolniłam się od nałogu który mnie niszczył, tak, moge go nazwac moim nałogiem. Byłam uzaleznion od niego emocjonalnie ( jak mogłam na cos takiego pozwolic). w tym związku ( toksycznym) zatraciłam sama siebie. A teraz jest rewelacyjnie, wrociłam do robienia rzeczy, które robiłam kiedys zanim poznałam jego. I To, ze odeszłam, bylo najsłuszniejsze co mogłam zrobić. bebek jak tam u Ciebie? dotarło juz ?? :D moniiia Tak, fajnie jest być swiadoma swej wartosci jędzą - jesli kogoś, kto zaczał w koncu się szanowac siebie i swoje uczucia, mozna nazwac jędzą? hehe Chociaz moze to głupio zabrzmi, bycie taką wredna i niedostepna tez dawalo mi satysfakcję, tym bardziej ze on za mna latał - tyle, że za pozno sie obudził. Teraz mam go gdzieś. Moniiiia wspaniała "rewolucja" i o to w tym chodzi aby bedac w zwiazku robic to na co ma sie ochotę, by miec takze swoje zycie:)

Wiesz Mixx tylko oni wam jeszcze potem pokazywali ze im zależy;latali za wami, wysyłali smsy, błagali o spotkania,a mój sie z tym pogodził odrazu tak jakby czekał zebym to wkoncu powiedziała.Jak całkowicie zerwałam kontakt(bo wiedziałam ze inaczej sobie z tym nie poradze-powiedziałam mu zebysmy od tej chwili wogóle sie nie kontaktowali) nie zrobił już nic więcej by to ratować, prosze jaki posłuszny, to jest przykre...

Elizka__ Co za roznica czy pokazywali , ze niby im zalezy czy nie pokazywali. Nie potrafili tego okazac bedac z nami. zawsze bylo cos wazniejsze niz my. Olac ich! Nie warto zawracac sobie głowy. Głowa do góry!

czesc dziewczyny, mogę sie przyłaczyć? Ja zerwałam ze swoim we czwartek tydzień temu po 4 latach związku. Niestety w przeciwieństwie do Was czuję się fatalnie i nie potrafie poradzić sobie z tą sytuacją. Boję się, że znowu nie wytrwam i do niego wrócę, chociaż mój rozum mówi mi, że to najgorsze rozwiązanie.

Ignacja Jasne, ze możesz się przyłączyć. Mozesz napisac cos wiecej, dlaczego odeszłas? Na poczatku zawsze jest cięzko, ale z dnia na dzien bedzie lżej

Witam znowu! Odeszłam bo zupełnie sie nie rozumiemy, mamy inny pogląd na życie, w dodatku przez 3 lata kazał mi ukrywać nasz związek przed całym światem (nie, nie jest żonaty, ani nie ma dzieci, chodziło o pracę i o to, że nie dostałby awansu, gdyby ktoś się o onas dowiedział... Boże jak to piszę to sama się z tego śmieję z politowaniem). Jest strasznym despotą i wszystko musi być na jego warunkach, nie respektuje moich potrzeb, a kiedy mówię, że jest mi z czymś źle, to uważa że przesadzam... Nie traktuje mnie poważnie. Jak by tego było mało moja rodzina go nie toleruje i nie wyobrażam sobie stworzenia w takim wypadku normalnej, zdrowej atmosfery... Nie wiem, może to szczególy i się czepiam, ale wiem, że ten związek zupełnie mnie wykończył i zmienił na gorsze. Odsunęłam się od znajomych, zreygnowałam ze swoich zainteresowań i stałam się cyniczna... dlatego nie rozumiem, dlaczego mi tak ciężko.

czesc dziewczyny! Jak tam, trwacie w swoich decyzjach? :) ja nanarazie wytrzymalam i nawet jutro jestem juz z kimś umowiona :) Pozdrawiam!

ja wlasnie dzisiaj to rzeklam:) mozna poczytac o mojej chorej historii na moim topicu brrrrrrrrrrr czuje sie wolna:)

a Ignacja tez ciekawie pisze o swoim zwiazku- kwestia ukrywania przed swiatem to cos co nas laczy, tzn nasze byle zwiazki

Bardzo chętnie poczytam, podaj tylko linka do Twojego topiku :)

Saturnico--> Gratuluję Ci, jeśli Twój związek był równie toksyczny i niszczący co mój, to jest się z czego cieszyć. Z doświadczenia (juz dwutygodniowego :) ) wiem, że wbrew temu, co wiele osób może myśleć o internecie, kafeteria bardzo pomaga. Tzn rozmowa z osobami, które przechodzą przez to samo co Ty i które wiedzą co czujesz :) Pozdrawiam i czekam na linka.

http://f.kafeteria.pl/temat.php?id_p=3672405 oto link do mojego topicu- w zasadzie nie ma sie czym chwalic, ale jak mowisz kafeteria pomaga o ile trafi sie na sensownych ludzi tutaj:)

OOO, moj topik ktos odkopał..hehe zapomnialam ze kiedys powiedzialam dość:P:P Ignacja, witaj!! Wiesz mi tez pomogała kafeteria przetrwac ciezkie chwile, a raczej wypowiedzi ludzi. Dali mi wsparaci ea tego wlasnie potrzebowałam. Dzis mam sie znakomicie, zapomnialam kompletnie ze bylam z tym typkiem, zrozumiec tylko nie potrafie siebie, dlaczego pozowlilam sie tak traktowac...ale ludzie ucza sie na bledach... wiecej tego bledu nie powtorze..

No to poczytalam sobie troszke. Też nie mialas z nim kolorowo. Nie wiem jaka Ty jestes osobą, ale jeśli podobną do mnie,t o musisz sobie zdawac sprawę, że to dopiero początek... Musisz się przygtowac na to, że bedzie naprawdę cięzko - 2,5 roku to kawal czasu.

Hej Mixik! Cieszę się bardzo, że Ci sie udało i naprawdę zazdroszczę, że tak szybko sobie z tym poradziłaś. Ja niestety nadal z sobą walczę, a jest to naprawdę cięęęża walka :)

Ignacjo, tak jak pisalam w topicu, jego postawa wobec mnie sprawila, ze nie zakochalam sie tak na maksa, bylam stale czujna, z dystansem, wiec nie bedzie mi ciezko az tak... wiem o tym. ale tez glowna zasada jest zerwanie kontaktow z taka szuja

Ignacja, Tobie tez sie uda!!!! Ja po prostu zrozumialam, ze on zle mnie traktował ( szkoda tylko ze przez dluzszy czas niepotrafilam tego zrozumieć). Pozniej na kazdy jego krok, kazda probe kontaktu ze mną reagowalam smiechem i wielkim obrzydzeniem w stosunku do niego. Jest ciezko, moze na poczatku udawalam tylko przed sobą ze mi nie zalezy na nim, wmawalam to sobie..ze tak jest...a bylo inaczej. Chcialam z nim być, chcialam dac jeszcze jedna szanse..ale on i tak by sie nie zmienił... Choc z drugiej strony, kiedy powiedzialam dosc poczulam sie tak lekko.....

Mam nadzieję dziewczyny, że się uda, bo tak zyć sie nie da, ale o tym, to same doskonale wiecie :) Tak sobie myslę, że wielkie jestesmy! :)

Witam. Jestem facetem i jeżeli nie macie dziwczyny nic przeciwko temu pozwolę sobie tutaj zabrać głos. Znalazłem się w podobnej sytuacji co większość z Was - jestem nieszanowany w związku z moją dziewczyną, którą ogromnie kocham i zrobiłbym dla Niej wszystko. Kilka razy próbowałem odejść ale nigdy nie udawało mi się to. Teraz zdecydowałem tak jak autorka topiku - że odchodzę i kończę definitywnie. I niestety znowu okazałem się słaby. Znowu tęsknię nie do wytrzymania. Po 3 tygodniach ciszy zadzwoniłem i najprawdopodobniej w nadchodzącym togodniu się spotkamy. To takie dziwne - czujecie się nieszanowane, traktowane niepoważnie i narzekacie wciąż na facetów. A co ja mam powiedzieć? To dziewczyna której chciałem się oświadczyć :-(

HEj! Myślę, że płeć tu nie ma znaczenia, a jedynie rodzaj relacji, które kiedy są niezdrowe, dodatkowo powodują uzaleznienie i nadzieję na poprawę. Jesli jest Ci z tym naprawdę zle i nie mozesz sobie poradzic, przeczytaj moze ksiązkę "Kobiety ktore kochają a bardo". Co prawda jest skierowan do kobiet, ale jak pisalam plec raczej nie ma tu znaczenia, a ksiązka doskonale pomaga zrozumiec mechanizmy ktore pchają cię w ramiona Twojej dziewczyny, mimo iz nie jestes z nia szczesliwy.... A mozesz napisac cos wiecej, w jaki sposob twoja dziewczyna okazuje ci brak szacunku?

Ignacja, zgadza się, JESTEMY WIELKIE!! piate kolo..skad ja to znam...takie wlasnie byly moje poczatki kiedy zaczelam sie buntowac i pokazywac ze zle mi bylo w zwiazku. Wtedy zawsze przychodzil on, przperaszał, obiecywal poprawe.. Po krotkim czasie znów to samo... i tak w kołko.. To bylo chore, meczyalam się , nie mialam swojego zycia - na wlasne zyczenie zresztą, bo tak sie on niego uzaleznilam albo najzwyczajniej az tak sie zakochałam. Na szczescie mam to juz za sobą:)

Tez chce odejsc bo mam juz dosc...jestem wyczerpana emocjonalnie i samam juz siebie nie poznaje, ale jest mi strasznie ciezko...boje sie zostac sama i zarazem nie chce byc z moim facetem...ciagle sie miotam z wlasnymi myslami:((((

do przedmowczyni- przyjdzie dzien ze znajdziesz w sobie sile:) jak ja dzisiaj:) oby nadszedl szybko.

sisi00--------> Doskonale Cie rozumie, ja się tak miotałam ponad połtora roku... na podejmowałam decyzję o rozstaniu i od razu kiedy już miałam mu o tym powiedzieć, zmieniałam zdanie. Ale wiesz co... to nie ma sensu. Im prędzej, tym lepiej. U mnie doszło do tego, że zamknęłam się w sobie i zaczęłam unikać własnych przyjaciół, bo wstydziłam się tego, że mam taki beznadziejny związek... A wy, mieszkacie razem?

a jak długo byłeś ze swoją dziewczyną i dlaczego uciekasz odniej??

halo Piatek!? odezwij sie jak tam refleksje nad zwiazkiem

Jestem z nią już 1,5 roku. To najwspanialsza moja miłość jaką spotkałem w życiu. Kocham Ją na maksa, pragnę, tęsknię i chciałbym być z Nią na zawsze, na dobre i na złe. Mój błąd polega na tym, że zbyt wylewnie okazywałem jej swoje uczucia, na które Ona nie była jeszcze przygotowana aby je odwzajemnić. Zapewniałem że kocham i będę czekał na Nią choćby całe życie. I faktycznie zawsze starałem się przy Niej być kiedy mnie potrzebowała. W sumie to w ogóle nie musiała zabiegać, wystarczyło że kiwnie palcem a ja zaraz byłem na każde Jej zawołanie. Z czasem zaczęła to wykorzystywać i nadużywać. Obraża się z byle powodu i zachowuje się jak rozkapryszona księżniczka. Za każdym razem ja wychodziłem z inicjatywą rozmowy, przeproszenia na co Ona chętnie przystawała. Ale od ostatnich 4 miesięcy zacząłem mieć tego dość. Kiedyś nie wytrzymałem i zostawiłem Ją na 2 tygodnie, nie potrafiłęm jednak wytrzymać bez Niej i znowu pierwszy przeprosiłem mimo że nie byłem winny. Teraz, kiedy już ponad 3 tygodnie temu znowu wystrzeliła focha, powiedziałem sobie że to koniec. Ale... nie potrafię bez Niej żyć i wymiękam. Proszę, nie myślcie że jestem emocjonalnym fajtłapą. Ja poprosstu jeszcze nigdy w życiu tak nie kochałem !!!

brawo Olu

tez tkwisz w toksycznym zwiazku, nie ma co; a co za ja tak pokochales? z Twojego opisu nie wynika nic dobrego...

Saturnica - a czy kochać trzeba za coś? Nie można tak poprostu? Jeżeli trzeba to kocham Ją za to że jest - taka cudowna, kobieca, delikatna, najpiękniejsza na świecie. Styknie ?