Kocham enter

9 godzin temu, yeya napisał:

Niby wiadomo czym jest tak ogólnie... wklejam bo on tworzy fajna strukturę danego tematu. Zadałam mu takie pytanie po co nam ono jest i czy jest potrzebne : ) odp jest oczywista, ale udajmy, że nie wiemy .)

Czym właściwie jest ego?

W psychologii, np. u Sigmund Freud, ego to część naszej psychiki, która:

pomaga nam podejmować decyzje,

utrzymuje kontakt z rzeczywistością,

balansuje między impulsami a zasadami.

Nie chodzi więc tylko o „zarozumiałość”, jak często mówimy potocznie.

Dlaczego ego jest potrzebne?

Zdrowe ego:

daje poczucie tożsamości („kim jestem”),

pomaga stawiać granice,

pozwala działać i osiągać cele,

chroni przed byciem wykorzystywanym.

Bez ego człowiek mógłby mieć trudności z podejmowaniem decyzji i odnalezieniem się w świecie.

Kiedy ego staje się problemem?

Zbyt duże ego:

utrudnia relacje (pycha, brak empatii),

blokuje rozwój („wiem wszystko najlepiej”),

powoduje konflikty.

Zbyt słabe ego:

brak pewności siebie,

uległość,

trudności z wyrażaniem własnych potrzeb.

Najlepsza opcja: „zdrowe ego”

Chodzi o równowagę:

masz poczucie własnej wartości,

ale nie musisz udowadniać swojej wyższości,

jesteś pewny siebie, ale otwarty na innych.

Jeśli chcesz, mogę pokazać Ci różnice między ego w psychologii a np. w duchowości (tam często mówi się o „pozbywaniu się ego”) — to trochę inna perspektywa.

Świetnie — to pokażę Ci tę różnicę, bo często jest myląca

Ego w psychologii

Ujęcie np. Sigmund Freud:

ego to realna, potrzebna część psychiki

działa jak „menedżer”, który:

podejmuje decyzje,

kontroluje impulsy,

pozwala funkcjonować w społeczeństwie

Wniosek: ego trzeba rozwijać i wzmacniać (ale zdrowo).

Ego w duchowości

W wielu nurtach (np. buddyzm, medytacja):

ego to fałszywe „ja”, czyli:

przywiązanie do wizerunku,

potrzeba bycia lepszym,

identyfikacja z myślami („to JA jestem moimi myślami”)

Wniosek: ego trzeba „rozpuścić” albo zdystansować się od niego.

Czy to się wyklucza?

Nie — one mówią o trochę innych rzeczach:

psychologia: „ego = narzędzie do życia”

duchowość: „ego = iluzja, która powoduje cierpienie”

Można to pogodzić tak:
miej zdrowe ego, ale nie utożsamiaj się z nim całkowicie

Najprostsze ujęcie

Ego jest potrzebne, żeby funkcjonować

Ale nie musi rządzić Twoim życiem

Jeśli chcesz, mogę dać Ci bardzo konkretne przykłady z życia (np. w pracy, relacjach), gdzie widać różnicę między zdrowym ego a „przerośniętym”.

Dobra — pokażę Ci to na bardzo konkretnych, życiowych sytuacjach

1. Praca / szkoła

Sytuacja: ktoś krytykuje Twoją pracę

 Zbyt duże ego:
„Co on gada, nie zna się” → odrzucasz feedback, zero rozwoju

 Zbyt małe ego:
„Jestem beznadziejny” → tracisz pewność siebie

🟢 Zdrowe ego:
„Ok, sprawdzę czy coś mogę poprawić” → uczysz się, ale nie tracisz wartości

2. Relacje

Sytuacja: kłótnia z partnerem / znajomym

 Zbyt duże ego:
musisz mieć rację za wszelką cenę

 Zbyt małe ego:
zawsze ustępujesz, nawet gdy coś Cię rani

🟢 Zdrowe ego:
umiesz powiedzieć: „tu mam rację, ale tu mogę się mylić”

3. Ambicja i cele

Sytuacja: dążysz do sukcesu

 Zbyt duże ego:
robisz wszystko dla statusu i uznania

 Zbyt małe ego:
boisz się spróbować („i tak mi nie wyjdzie”)

🟢 Zdrowe ego:
działasz, bo chcesz się rozwijać — nie musisz nic nikomu udowadniać

4. Myśli o sobie

Sytuacja: oceniasz siebie

 Zbyt duże ego:
„jestem lepszy od innych”

 Zbyt małe ego:
„jestem gorszy od wszystkich”

🟢 Zdrowe ego:
„jestem wartościowy, ale inni też są”

Najważniejsza różnica

Zdrowe ego nie mówi:

„jestem najlepszy”

„jestem najgorszy”

tylko: „jestem wystarczający” "

Ok. To odpiszę już jutro bo dzisiaj i tak już Cię nie ma. Dzień pełen załatwień za mną... A teraz chwila czasu. I pisanie lewą ręką z wiadomych dla Ciebie powodów... : (

Do jutra : ) 

Zielowania i neone maja tu maly romansik, bedzie nozycowanie ?

2 godziny temu, neone napisał:

Ok. To odpiszę już jutro bo dzisiaj i tak już Cię nie ma. Dzień pełen załatwień za mną... A teraz chwila czasu. I pisanie lewą ręką z wiadomych dla Ciebie powodów... : (

Do jutra : ) 

Lewa ręka nie no już mam rozwiązanie... spróbuj włączyć pisanie głosowe na klawiaturze klikasz na mikrofon... sama nie używam, ale widziałam jak dzieciaki z tego korzystają : ) najmłodsze pokolenie lubi sobie ułatwiać życie...

Miałam nie wchodzić, ale zrobiłam przerwę w oglądaniu Problemu trzech ciał : ) 

W sumie to może na dzisiaj wystarczy bo już prawie północ. 

8 godzin temu, obly napisał:

Zielowania i neone maja tu maly romansik, bedzie nozycowanie ?

Jest dla mnie jak siostra, której nigdy nie miałam. Czy już nawet to jest zakazane, żeby sobie z siostrą popisać? Nie blokujecie skrzynek to będziemy pisały na priv. Nie ma skrzynek, ale są koleżeńskie rozmowy na publiku : ) 

21 godzin temu, yeya napisał:

Niby wiadomo czym jest tak ogólnie... wklejam bo on tworzy fajna strukturę danego tematu. Zadałam mu takie pytanie po co nam ono jest i czy jest potrzebne : ) odp jest oczywista, ale udajmy, że nie wiemy .)

Czym właściwie jest ego?

W psychologii, np. u Sigmund Freud, ego to część naszej psychiki, która:

pomaga nam podejmować decyzje,

utrzymuje kontakt z rzeczywistością,

balansuje między impulsami a zasadami.

Nie chodzi więc tylko o „zarozumiałość”, jak często mówimy potocznie.

Dlaczego ego jest potrzebne?

Zdrowe ego:

daje poczucie tożsamości („kim jestem”),

pomaga stawiać granice,

pozwala działać i osiągać cele,

chroni przed byciem wykorzystywanym.

Bez ego człowiek mógłby mieć trudności z podejmowaniem decyzji i odnalezieniem się w świecie.

Kiedy ego staje się problemem?

Zbyt duże ego:

utrudnia relacje (pycha, brak empatii),

blokuje rozwój („wiem wszystko najlepiej”),

powoduje konflikty.

Zbyt słabe ego:

brak pewności siebie,

uległość,

trudności z wyrażaniem własnych potrzeb.

Najlepsza opcja: „zdrowe ego”

Chodzi o równowagę:

masz poczucie własnej wartości,

ale nie musisz udowadniać swojej wyższości,

jesteś pewny siebie, ale otwarty na innych.

Jeśli chcesz, mogę pokazać Ci różnice między ego w psychologii a np. w duchowości (tam często mówi się o „pozbywaniu się ego”) — to trochę inna perspektywa.

Świetnie — to pokażę Ci tę różnicę, bo często jest myląca

Ego w psychologii

Ujęcie np. Sigmund Freud:

ego to realna, potrzebna część psychiki

działa jak „menedżer”, który:

podejmuje decyzje,

kontroluje impulsy,

pozwala funkcjonować w społeczeństwie

Wniosek: ego trzeba rozwijać i wzmacniać (ale zdrowo).

Ego w duchowości

W wielu nurtach (np. buddyzm, medytacja):

ego to fałszywe „ja”, czyli:

przywiązanie do wizerunku,

potrzeba bycia lepszym,

identyfikacja z myślami („to JA jestem moimi myślami”)

Wniosek: ego trzeba „rozpuścić” albo zdystansować się od niego.

Czy to się wyklucza?

Nie — one mówią o trochę innych rzeczach:

psychologia: „ego = narzędzie do życia”

duchowość: „ego = iluzja, która powoduje cierpienie”

Można to pogodzić tak:
miej zdrowe ego, ale nie utożsamiaj się z nim całkowicie

Najprostsze ujęcie

Ego jest potrzebne, żeby funkcjonować

Ale nie musi rządzić Twoim życiem

Jeśli chcesz, mogę dać Ci bardzo konkretne przykłady z życia (np. w pracy, relacjach), gdzie widać różnicę między zdrowym ego a „przerośniętym”.

Dobra — pokażę Ci to na bardzo konkretnych, życiowych sytuacjach

1. Praca / szkoła

Sytuacja: ktoś krytykuje Twoją pracę

 Zbyt duże ego:
„Co on gada, nie zna się” → odrzucasz feedback, zero rozwoju

 Zbyt małe ego:
„Jestem beznadziejny” → tracisz pewność siebie

🟢 Zdrowe ego:
„Ok, sprawdzę czy coś mogę poprawić” → uczysz się, ale nie tracisz wartości

2. Relacje

Sytuacja: kłótnia z partnerem / znajomym

 Zbyt duże ego:
musisz mieć rację za wszelką cenę

 Zbyt małe ego:
zawsze ustępujesz, nawet gdy coś Cię rani

🟢 Zdrowe ego:
umiesz powiedzieć: „tu mam rację, ale tu mogę się mylić”

3. Ambicja i cele

Sytuacja: dążysz do sukcesu

 Zbyt duże ego:
robisz wszystko dla statusu i uznania

 Zbyt małe ego:
boisz się spróbować („i tak mi nie wyjdzie”)

🟢 Zdrowe ego:
działasz, bo chcesz się rozwijać — nie musisz nic nikomu udowadniać

4. Myśli o sobie

Sytuacja: oceniasz siebie

 Zbyt duże ego:
„jestem lepszy od innych”

 Zbyt małe ego:
„jestem gorszy od wszystkich”

🟢 Zdrowe ego:
„jestem wartościowy, ale inni też są”

Najważniejsza różnica

Zdrowe ego nie mówi:

„jestem najlepszy”

„jestem najgorszy”

tylko: „jestem wystarczający” "

Myślę, że kiedy ego dochodzi do głosu zaczyna pragnąć "wyjątkowych związków", zamiast świętych. Różnica polega na tym, że święty związek to np. małżeństwo, bycie rodzicem lub czyimś dzieckiem (relacje rodzinne, miłość), może być też zwykła znajomość (na zasadzie koleżeństwa, kumpelstwa) lub przyjaźń (przyjaciel na równych zasadach - ja nie chce wykorzystać jego, on nie chce wykorzystać mnie, tylko dobre intencje) 

Wyjątkowe związki (które ego uwielbia) to związek dla osiągnięcia korzyści - kochanek, kochanka, lub czasem pan-niewolnik czy nawet pracodawca-pracownik. W tych związkach nigdy nie chodzi o dobro drugiego człowieka. 

9 godzin temu, yeya napisał:

Lewa ręka nie no już mam rozwiązanie... spróbuj włączyć pisanie głosowe na klawiaturze klikasz na mikrofon... sama nie używam, ale widziałam jak dzieciaki z tego korzystają : ) najmłodsze pokolenie lubi sobie ułatwiać życie...

Miałam nie wchodzić, ale zrobiłam przerwę w oglądaniu Problemu trzech ciał : ) 

W sumie to może na dzisiaj wystarczy bo już prawie północ. 

Nie widzę na swoim telefonie nigdzie takiej funkcji. Jakoś to ogarnę : )